CİHAN ALİ
“Ne yani, sen... En başından beri benden hoşlanıyor muydun?”
Kardelen’in sesi, sanki o kalabalığın içinde sadece bana ulaşmıştı. Herkesin sesi susmuş, zamanı durmuş gibi hissediyordum. Gözleri gözlerime kilitlenmişti. Merak, şaşkınlık, biraz da kırgınlık vardı içinde. Dudakları kıpırdasa da sanki nefesi bile tutulmuştu cevabımı beklerken.
Yutkundum.
Ne diyeceğimi bilemedim. Çünkü öyle bir anda sormuştu ki, söyleyeceğim her şeyin bu işin gidişatını değiştireceğini biliyordum. Doğru cümleyi seçmem lazımdı. Ama işin tuhafı... Ben daha kendime bile itiraf edememişken, ona nasıl söyleyebilirdim?
Bakışlarımı yere kaçırdım bir an. Gözüm hâlâ elimdeki çay bardağındaydı. Bu kız... hayatımın dengelerini bozan, beni bile bana yabancılaştıran bu kış çiçeği... Kalbimi ne zaman ele geçir
