ASLAN MİROĞLU
Haftalardır kardeşime ulaşamadığım yetmezmiş gibi, annemin sinsilikleriyle de uğraşmak zorunda kalıyordum. Babamı delirtmeyi sonunda başarmıştı. Normalde birçok ağaya göre daha sakin, daha aklı başında bir adamdı babam. Ama şimdi tutturmuş, “Arkadaşımın oğluyla evlenecek Kardelen,” diye diretiyordu. Sanki zorla güzellik olurmuş gibi.
“Baba, bak... Kardelen bunu duyarsa hiçbirinizi affetmez. O kız, sevmediği bir adamın kendisine dokunacağı korkusuyla bileklerini kesmeye kalktı. Bunu ne çabuk unuttun?”
Ofiste bir başına otururken bu sözlerim üzerine gözlerini kaçırdı. Kardelen... güleç yüzlü, yaşadığı her şeye rağmen hayata kafa tutan bir kızdı. Ama o gülüşün ardında sert bir çekirdek saklıydı. Gerektiğinde silah çekip tetiği gözünü kırpmadan çekecek kadar gözü karaydı. Kend
