CİHAN ALİ
Onu öyle ne kadar süre izledim bilmiyorum ama havlu ile yatmayacağının da bilincindeyim. Bu yüzden yavaşça yanına yaklaştım. Bir oyunun içindeydik ve ikimizde artık birbirimize meydan okuyorduk.
Yanına yaklaştım ve acıyan omzumu umursamadan üzerine eğildim. “Kardelen?” diye sakince seslendiğimde bu sakinliğimin de dengesizliğimden kaynaklı olduğunu biliyordum. Bipolar bozukluğun sinirli halinde olsam sırf beni bıçakladığı için onu gerçekten canından bezdirebilirdim.
Bu sefer çıplak koluna dokundum. “Kardelen?”
Ama uyanacak gibi değildi. İç çekerek doğrulurken ensemi kaşıdım. Ne yapabilirdim ki? Üzerini giydirmem lazımdı gece hava soğursa bu şekilde hasta olurdu.
Birkaç kez daha onu hafifçe salladım ama sadece mırıldandı. Havlu kaymıştı, omzu, boynu, o narin teni açıkta kalmı
