CİHAN ALİ
Altımdaydı.
Aylarca duygularımı karmakarışık eden kadın altımdaydı. Ne ara bu duruma geldik hiçbir fikrim yok.
Ve nefesi, o an göğsümde patlayan bir bomba gibiydi.
Bir an için ne yapıyorum diye sormadım kendime. Çünkü içimde bastırdığım her şey, o kadar kabarmıştı ki, o tepki… düşünülmemiş bir hareket değil, aylardır bastırılan bir içgüdünün kontrolsüz bir anıydı.
Gözleri kocamandı. Şaşkındı. Korkmamıştı ama afallamıştı. Sanki ne düşüneceğini bilmiyordu.
Ben mi? Ben sadece o anın içindeydim. Onun gözlerinin içine bakarken, dudaklarımın kenarı istemsizce kıvrıldı.
“İşte şimdi sustun,” dedim kısık bir sesle. Nefesim onun tenine değiyordu. “Kız çocuğu gibi çırpınmayı kestin sonunda.”
O an, Kardelen’in göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu. Hem öfkeden, hem korkudan, hem de o lan
