KARDELEN
Hayatın kapımızı nasıl çalacağı cidden belli olmuyordu. Onu sinir etmek ve ıslatmak için kaçarken kendimi altında bulmuştum. Yağmurdan kaçarken doluya tutunmak tam olarak bu olsa gerekti.
Tam üzerimdeydi, ağırlığını vermemişti ama nefesini yağmur altında bile hissedeceğim kadar yakındık. Kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Ondan hem nefret edip hem de etkilenmem deli saçmasıydı.
“Benden kaçamayacağını söylemiştim Kış Çiçeği.” diye fısıldarken saçlarından akan damlalar benim tenime karışıyordu. O üzerimde olduğu için şu an yağmurdan pek etkilenmiyordum ama zaten sırılsıklam olmuştum.
“Ben de sana yaptıklarının bir bedeli olacağını söylemiştim ruh hastası! Bana ne yaparsan, misliyle karşılığını alacaksın.”
Hırslı bir şekilde söylediklerime beraber dudakları kıvrılırken bu du
