“เลิกแล้วใช่มั้ย กลับกัน พอดีฉันผ่านมาแถวนี้เลยแวะมารับนายนะ”นลินญาเลิกสนใจหญิงสาวตรงหน้าแล้วหันมาสนใจคนที่เธอมาหาแทน
“ไม่เป็นไรครับคุณหนูเดี๋ยวผมกลับรถเมล์ก็ได้”
“คุณหนู!!!!”ทั้งเพื่อนเขาและรวมถึงหญิงสาวที่เกาะเป็นปลิงได้อุทานขึ้นพร้อมกัน
“อืม นี่คุณหนูเจ้าสัว เจ้านายที่รับเลี้ยงกูนะ”แผ่นดินเอ่ยบอกเพื่อนแนะนำคนตรงหน้าให้เพื่อนรู้จัก
“สวัสดีครับ”สามหนุ่มยกมือไหว้หญิงสาวที่เหมือนจะแก่กว่าพวกเขา
“ดีจ๊ะ”เธอกล่าวทักทายเพื่อนของเขา ดูเหมือนว่าพวกหนุ่มๆจะมีมารยาทมากกว่าใครบางคนแถวนี้
“อ่อ ที่แท้ก็คนที่รับเลี้ยงดินตอนเด็กๆนั้นเอง คนที่พาดินห่างจากเราไปสินะ”ปภาวีเอ่ยขึ้นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที
ความจริงเธอกับแผ่นดินอยู่บ้านใกล้กันเมื่อตอนเป็นเด็ก แต่อยู่มาวันหนึ่งเธอได้ข่าวว่าพ่อแม่ของแผ่นดินตายและแผ่นดินก็หายไปเลย จนมาเจอกันที่มหาลัยเมื่อไม่นานมานี่แถมเรียนคณะเดียวกันอีก เธอดีใจมากที่ได
