“นี่หลอกด่าว่าฉันแก่เหรอ”
“เปล่าครับ”
“หึ”นลินญาได้แต่แอบยิ้มคนเดียว ไม่คิดเลยว่าเธอจะอารมณ์ดีขึ้นทันที ผิดกับวันนี้ทั้งวันก่อนที่จะเจอเขาเธอ
“ไม่ขึ้นไปข้างบนเหรอ”นลินญาเอ่ยถามขึ้นเมื่อชายหนุ่มส่งกุญแจรถคืนให้เธอ
“ไม่ครับ ผมจะกลับไปหาเพื่อนครับ พอดีเรานัดทานข้าวกันไว้”
“ขึ้นไปข้างบนแป๊บสิ พอดีฉันมีของจะให้นะ”นลินญาพยายามหลอกล่อชายหนุ่มให้ติดกับดัก ความจริงเธอไม่มีของจะให้เขาหรอก แต่เธอแค่ไม่อยากปล่อยเขาไปหายัยเด็กผู้หญิงคนนั้นต่างหาก จะหาว่าเธอเห็นแก่ตัวก็ได้นะที่อยากเก็บเขาไว้คนเดียว
“อะไรเหรอครับ”แผ่นดินถามขึ้นด้วยความสงสัย
“แล้วแต่ อยากไปหาเพื่อนก็ไปเลย”เมื่อคิดว่าชายหนุ่มอาจจะไม่หลงกลเธอจึงเดินตรงไปยังลิฟต์ เผื่อเขาจะใจอ่อนตามเธอมา และก็เป็นอย่างที่เธอคิดชายหนุ่มเดินตามเธอมาทันที
“คุณหนูกลับมาแล้วเหรอครับ”พฤกษ์เอ่ยทักขึ้น
“ค่ะ เฮียไม่ออกไปข้างนอกเหรอคะ”
“ไม่ครับ”
“เหรอคะ นั้
