3:รุก

1676 Words

รุก คอนโดใกล้คอมมูนิตี้มอลล์ ไม่ใช่ไม่ตื่นเต้นนะครับแต่ผมเก็บซ่อนทุกอารมณ์ความรู้สึกไว้ภายใต้ใบหน้าไร้อารมณ์นี่ มองตัวเลขดิจิตอลและลูกศรที่วิ่งสูงขึ้นไปเรื่อยๆในหัวกำลังวางลำดับขั้นตอนว่าหลังจากเราสองคนก้าวออกจากลิฟต์ไปจนถึงประตูห้องผมปิดลง ผม... จะต้องทำอะไรบ้างยังคงพยายามใช้สีหน้านิ่งเฉยเพื่อกดดันให้เอยเป็นฝ่ายประหม่ารู้สึกผิด เธอกำลังนอกใจไอ้เกี้ยว... นี่คือสิ่งที่ผมพยายามจะปั่นและดึงให้เธอจมอยู่กับความรู้สึกนั้นตลอดความสัมพันธ์ที่มันเกินเลยของเรา แล้ว... ทำไมผมต้องทำอะไรให้ยุ่งยากวุ่นวายด้วยนะไม่ได้เก่งการทำสงครามประสาทแต่อยากลองเพราะอยากให้เอยเจ็บปวดทรมานจมอยู่กับความรู้สึกผิดสักครั้ง ตั้งแต่ไหนแต่ไรเอยเป็นคนไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่น เป็นคุณหนูเอาแต่ใจชนิดที่จะทำแค่สิ่งที่ตัวเองต้องการเท่านั้นรู้สึกยังไงบ้างล่ะที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างคนอื่นคงฝืนน่าดูสินะ ปรายตามองเอยก่อนเดินออกมาจากลิฟต์เดินตรงไปที่ห้องรู้สึกถึงเสียงส้นีองเท้าที่ทิ้งระยะห่างจนเหมือนคนที่ไม่ได้มาด้วยกัน อายเหรอ? ไม่อยากให้ใครรู้ว่าตามผมมาถึงห้องหรือเว้นระยะห่างไว้เพราะต้องการเวลาสำหรับเตรียมใจ ผมเปิดประตูห้องค้างไว้หันไปมองเอยที่ยังยืนนิ่งเหมือนลังเลใจเพราะไม่ยอมที่จะเข้ามา “เข้ามาสิถ้าไม่ก็จะไม่มีโอกาสแบบนี้อีกนะ” ผมเลือกที่จะขู่เธอเห็นสีหน้าที่ลังเลเห็นสายตาที่สับสนก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น มั่นใจเมื่อร่างบางก้าวพ้นประตูห้องเข้ามาปิดประตูห้องมองเอยที่แอบสำรวจคอนโดผมอยู่ ผม... คงสู้เพื่อนผมไม่ได้เป็นแค่คนที่กำลังสร้างตัวมีปัญญาผ่อนคอนโดเล็กๆขนาดไม่เกินสี่สิบสองตารางเมตรแถบชานเมืองเท่านั้น ไม่ได้มีบ้านหลังใหญ่บนเนื้อที่หลายไร่แถมยังติดทะเลสาปอย่างที่ไอ้เกี้ยวมี ความต่างอันมหาศาลทำให้ผมไม่คิดจะเทียบกับไอ้เกี้ยวหรือพยายามฉุดรั้งให้เอยกลับมา ที่สำคัญกว่าคือเธอหมดรักผมไปนานแล้ว... มันขึ้นอยู่กับผมแล้วว่าจะใช้โอกาสนี้ลบผู้หญิงที่เป็นปมฝังอยู่ใจออกไปได้หรือไม่หวังว่าความรู้สึกแบะความทรงจำของผมจะค่อยๆสลายหายไปเมื่อผมได้เห็นแง่มุมที่น่ารังเกียจของเธอมากขึ้น “อาบน้ำกันนะ” ผมเอ่ยชวนเอยสายตาฉาบชัดไปด้วยเสน่หาราคะ เธอก็ไม่พูดไม่จาวางกระเป๋าลงบนโซฟาก่อนจะเดินตามผมเข้ามาในห้องนอนผมถอดเสื้อยืดที่ใส่และหันไปมองเอยที่ยังยืนนิ่ง “ต้องถอดให้มั้ย?” ผมถามทีเล่นทีจริงแต่ก็ยื่นมือไปจับที่ชายเสื้อของเอย เอยเอามือปัดก่อนจะปลดถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจากตัวเหบือเพียงบราและชั้นในที่เข้าคู่สีกัน ผมจ้องมองร่างบางของเอยอยู่อย่างนั้นในหัวมันกำลังซ้อนภาพเอยในตอนอายุสิบหก เหมือนทุกอย่างมันไม่เปลี่ยนไปเลย ร่างกายของเอยที่ผมเคยได้เชยชมก้าวขาขยับไปใกล้คว้าข้อมือและจูงเอยหายเข้าไปในห้องน้ำ “ถอดสิ…จะอาบน้ำทั้งแบบนี้งั้นเหรอ?” “หันไปก่อนได้มั้ย?” “ทำไม? ...ยังไงเราก็ต้องเห็นอยู่ดี” เป็นความจริงที่ทำให้เอยหน้าแดง เธอค่อยๆ อ้อมมือไปข้างหลังเพื่อปลดรั้งตะขอบราที่มันคล้องเกี่ยวกันให้หลุดออกใช้แขนประคองสองเต้าของตัวเองไว้ขณะดึงบราออกไป บอกไม่ถูกว่าผมควรหงุดหวิดกับท่าทางหวงเนื้อหวงตัวนั่นหรือผมควรพอใจที่ได้แถะเล็มเธอผ่านทางสายตา ยื่นมือไปดึงแขนเอยลง... ขอมองแบบขัดๆอกสวยไม่เล็กไม่ใหญ่เรียกว่าขนาดพอดีมือเผยออกมาให้เห็น ยอดอกสีน้ำตาลไหม้ชี้ชูชันใส่หน้าผมเหมือนเชิญชวนให้สัมผัสตัดสินใจดึงร่างเล็กของเอยเข้ามาแนบชิดวางฝ่ามือสัมผัสเนินอกอิ่มเริ่มจากคลึงเล่นเบาๆ ยิ้มบางๆ... เมื่อผู้หญิงตรงหน้าผมเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตา บีบแรงขึ้นสลับกับการใช้ปลายนิ้วสะกิดเขี่ยห***มที่ตั้งชูชันหน้าเอยเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อยไม่ได้ต่อต้านแต่ก็ไม่ให้ความร่วมมือเช่นกันผมย่อตัวก้มหน้าลงไปหา จูบ... หน้าอกเอยเบาๆก่อนจะขยับใบหน้าลงมาที่ยอดอกสองมือประคองกอดล็อคร่างบางไม่ให้ขยับหนีไปไหนเอาปลายลิ้นสะกิดทักทายยกอกสีน้ำตาลไหม้กลืนกินมันเข้าไปในปากเริ่มจากดูดตามมาด้วยขบกัดเบาๆสบับผสมไปกับการเอาลิ้นเข้าไปสะกิด เอยสะดุ้งตกใจเอามือยันตัวผมไว้เหมือนต้องการให้ขยับออกไปจากอกเธอซะ ผมไม่สน ปากและลิ้นยังลงวนอยู่รอบฐานอกที่พอดีมือ มือผมเริ่มขยับด้วยการดึงกางเกงชั้นในให้หลุดออกจากเนินเนื้ออูมอิ่ม เอยไม่ได้ห้ามปรามตอนนี้แพนตี้ตัวน้อยร่วงลงไปตามขาเรียบร้อย ผมค่อยๆ ดึงเอยเข้ามาใกล้พาเธอให้ขยับตามผมเข้าไปในตู้กระจก ปิดประตูสีขุ่นพร้อมลงกลอนหันไปเปิดน้ำก่อนจะดันร่างเล็กให้มายืนซ้อนด้านหน้า สายน้ำปะทะกับผิวกายนิ่มผมกดสบู่เหลวและเริ่มละเลงไปตามตัวของเธอ ลูบเบาๆ จากไหล่ลงแขน ลูบเบาๆ จากไหล่ผ่านไปที่หน้าอก บีบคลึงลูบวนก้อนกลมก่อนจะขยับลงหน้าท้องและ… เนินน้องที่อวบอูม แทรกมือที่มีฟองสบู่ลงไปสัมผัสรู้สึกได้ว่าภายในมันลื่นๆ ต่างกับผิวกายทั่วไป เอยรู้สึก… กับน้ำหนักมือและลิ้นที่ผมสัมผัสไปในตอนแรก ผมยังคงลูบถูสบู่จนสิ้นฟองเมื้อสายน้ำชำระฟองหายไปพร้อมกับเสียงครางเบาๆ และเสียงหายใจที่ผิดแปลกไปจากเดิม คนตัวเล็กเริ่มจะทรงตัวยืนไม่ไหวหลับตาเคลิ้มฝันไปกับน้ำหนักมือผมที่ยังไล้ลูบขยับนิ้วส่งเข้าส่งออกไม่จบสิ้น มือบางจับซ้อนแขนผมไว้พร้อมกับบังคับให้มือผมขยับในจังหวะที่พอใจเธอ มืออีกข้างก็ขยับลูบอยู่แถวสีข้างก่อนจะอ้อมผ่านมาลูบแท่งร้อนกลางลำตัวผม ขยับกำชักขึ้นชักลงก่อนจะแอ่นก้นจับเอ็นอุ่นผมถูไถไปมา พร้อมแล้วสินะ ผมดึงนิ้วออกจากเนินเนื้อด้านหน้าหันมาจับเอ็นอุ่นของตัวเอง ย่อตัวลงต่ำแหวกเนื้อตรงแก้มก้นเพื่อมองทางก่อนจะยกเอวดันความเป็นชายเข้าไป “อ้าาา…” เอยส่งเสียงครางเมื่อผมส่งผ่านความแข็งชันเข้าไป “อืม…” ผมเองก็หลุดเสียงแห่งความรู้สึกออกมาเช่นกันเริ่มเกร็งก้นและออกแรงดันส่งทุกอย่างเข้าไป “อ้า…อื้มมม…” เอยเอี้ยวตัวหันกลับมามองมือบางจับประคองกึ่งบังคับที่ก้นของผม เธอไม่อยากให้ผมขยับห่างเหมือนต้องการให้ผมเด้งเอวใส่ซ้ำๆ ถี่ๆ ขอมาก็จัดให้ผมขยับเอวให้เป็นไปตามจังหวะที่เอยต้องการ มือที่จับเอวเล็กก็ขยับขึ้นไปยีบขยำหน้าอกของเธอ เอนโน้มตัวไปข้างหน้าพยายามจะแนบชิดเป็นหนึ่งเดียวกับองศาท่ายืนของเอย ขยับเอวโถมเข้าหาส่วนคนตัวเล็กตรงหน้าก็เริ่มดันสะโพกเด้งสวนมาสู้กัน เสียงเนื้อบั้นท้ายเธอกับหน้าขาผมกระทบกันลั่นห้องน้ำแต่ไม่มีใครรู้สึกรำคาญกลับเร่งจังหวะให้มันดังถี่ยิ่งขึ้น “อ๊าาา…มะ…มอสอื้มมมม…” เอยเรียกผมด้วยน้ำเสียงที่แสนจะเซ็กซี่ สายตาที่เคยสับสนยามจ้องผมตอนนี้ก็เปลี่ยนไปมันเปี่ยมไปด้วยความปรารถนา ต้องการให้ผมโถมตัวเข้าหาเธอหนักๆเรายังคงกระแทกสวนกลับกันไปมาเสียงเนื้อหน้าขาคลอเคล้ากับเสียงครางของเราลั่นห้องน้ำ “ซืดดด…อื้ม…เอย…เอย…” ผมเลียริมฝีปากพร้อมจับเอวเอยไว้มั่น มันกำลังจะมาแล้ว… ความรู้สึกเสียวเกร็งที่ผมไม่อาจต้านไหว “อ่าส์…อะ…เอยยย…” อยากจะปล่อยข้างในตัวเอยที่กำบังตอดรัดผมแน่น ช่องทางรักข้างในตัวเอยมันเต้นตอดผมไม่หยุดร่างเอยกำลังจะทรุดสิ้นแรง ผมฝืนประคองตัวเอยไว้รีบซอยเอวใส่เพื่อปลดปล่อยพลังงานความต้องการออกไป “อ่าส์ อะ อ่าส์…” มัน… ออกมาแล้ว… น้ำกามสีขาวขุ่นที่เข้มข้นพ่นเข้าไปในตัวเอยเรียบร้อย ผมแช่เอวค้างไว้แบบนั้นรู้สึกดีที่กล้ามเนื้อในตัวเอยยังเต้นตอดไม่หยุด ทำอะไรลงไปนะทำไมอล่อยทุกอย่างไหลไปอย่างมักง่ายโดยไม่คิดจะป้องกันแถมยังแตกในอีก "กินยาคุมอยู่รึเปล่า?" "ห๊ะ?" "เรา...ไม่ได้ป้องกัน" "..." ไม่มีคำตอบจากอีกฝั่ง "งั้น...เอยอาบน้ำนะเราจะไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้ขอโทษที่เอาแต่ใจต่อไปจะป้องกันให้ดีกว่านี้" ผมรีบชักอาวุธตัวเองออกทำความสะอาดแบบรีบๆเพื่อแต่งตัวออกไปซื้อยาให้เอย ผมไม่รู้ว่าเธอจะคิดกรือรู้สึกกับสิ่งที่ผมพูดว่ายังไงขอแค่ผมไม่ต้องมานั่งรับผิดชอบอีกหนึ่งชีวิตในภายหลัง ไม่สนุกหรอกถ้ามีเด็กคนนึงเกิดมาท่ามกลางความไม่ตั้งใจ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more