18. Bölüm: MESAFE
Feride, gözlerini açtığında, oda hâlâ karanlıktı. Ama artık uyanıktı. İçinde, o geceden kalan bir ağırlık vardı. Yanında, Fatih, derin uykudaydı. Feride, ona baktı. Bir an, o yüzünde, huzur aradı. Ama bulamadı. Çünkü o yüz, o gece, Feride'nin zihninde, başka bir yüzle yer değiştirmişti.
Feride, yavaşça, yataktan kalktı. Mutfağa gitti. Kahve yaptı. Pencerenin önünde durdu. Bahçeye baktı. Havuz, sabah güneşinde, parıldıyordu. Ve Feride, o havuza baktığında, dünü düşündü. Suyun dibini. Levent'in ellerini. Levent'in vücudunun, kendine değmesini. Levent'in sertliğini, karnında hissettiği o anı.
Feride, gözlerini kapattı. Derin bir nefes aldı. "Dur." dedi kendi kendine. "Sadece havuza düştük. Bunun büyütecek neyi var?"
Ama bedeni, o sözlere inanmıyordu. Çünkü o beden, hâlâ,
