First Person POV
Pasimple akong tumingin sa labas ng classroom namin upang masilip kung may naghihintay ba sa akin nang matatapos na ang klase ko. Napabuga ako ng hangin nang makitang wala, wala as in.. 'yung bulto na kilalang-kilala ko kahit na nakatalikod pa ito.. 'yung matiyagang naghihintay sa akin kahit na dinededma ko lang at hindi kinakausap sa tuwing sasalubungin ako nito.. 'yung hindi nagrereklamo kahit pa ilang beses ko itong iniwan, pinagtaguan o 'di kaya naman ay tinakbuhan kapag nakita ko itong hindi nakatingin at may kumausap dito para lang hindi ko ito makasabay at matakasan ng tuluyan.. 'yung lalaking kahit tingin ko ay pagod na sa pag-aaral at practice sa volleyball na dinadagdagan ko pa ng stress ay nand'yan palagi at hindi pumapalyang puntahan ako at isingit sa schedule
