ฉันมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกเจ็บปวดอย่างทนแทบไม่ได้ ภาพของชายคนรักที่ตอนนี้กำลังเป็นฝ่ายคร่อมทับร่างของผู้หญิงอีกคนด้วยสภาพที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยทั้งสองคน ถึงแม้ว่ายังไม่ถึงขั้นเปลือย แต่แค่นี้มันก็...
“จะเสียงดังทำไม” พี่นนท์ถามขึ้นอย่างไม่พอใจ
“ฮึก! พี่นนท์ทำแบบนี้ได้ยังไง นี่มันห้องนอนของเรานะ!” ฉันพูดออกไปด้วยความไม่พอใจไม่ต่างกัน เขาทำแบบนี้มันหักหน้ากันชัดๆ
“ของเรา? เธอเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าฌญานุช...”
“ที่นี่คอนโดฉัน นี่ก็ห้องของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้” พี่นนท์ตอบกลับอย่างไม่รู้สึกอะไร
“แต่ตอนนี้เฌอยังอยู่!” ฉันเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน เขาหยามกันเกินไปแล้ว
“ก็ออกไปอยู่ข้างนอกสิ อ้อ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้เธอช่วยย้ายของไปอยู่อีกห้องด้วยนะ เพราะว่าฉันอาจจะพาลิเดียร์มาค้างที่นี่บ่อยๆ เวลาทำอะไรมันไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่” พี่นนท์พูดออกมา
“พี่นนท์...” ฉันเรียกพี่นนท์พร้อมกับมองหน้า
