นทนนท์
“พี่นนท์รักเฌอตั้งแต่แรกจริงๆ เหรอคะ” หลังจากพักจนหายเหนื่อย ร่างบางของเมียเด็กของผมที่นอนเปลือยกอดกันถามออกมา
“จริงครับ แต่พี่ไม่กล้าบอกเพราะว่าเรามันคนล่ะฐานะกัน” ผมพูดออกมาจากใจจริง
ผมมันแค่คนขับรถ จะให้ไปใฝ่สูงไม่ดูตาม้าตาเรือได้ยังไงกัน ผมเจียมตัวเองมาตลอดว่าไม่ให้คิดเกินเลยกับเธอ
แต่วันนี้ที่ผมกล้าทำแบบนี้ เพราะอย่างน้อยผมก็รู้ว่าผมไม่ได้คิดไปเองคนเดียว ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองไม่คู่ควร แต่ถ้าเฌอรักผม ผมก็พร้อมจะพิสูจน์ตัวเองไปกับเธอ
“แล้วทำไมพี่นนท์ไม่บอกเฌอล่ะคะ ชอบถามคำตอบคำ” เฌอยังคงถามออกมาอีก เพราะที่ผ่านมา ถึงผมจะดีกับเธอ แต่ผมก็ยังคงรักษาระยะห่างกับเฌอ
“พี่ไม่กล้าหรอกครับ พี่กลัวว่าเฌอจะรังเกียจพี่” ผมพูดออกไปก่อนจะเฌอยกนิ้วชี้ขึ้นมาทาบทับริมฝีปากของผม
“พี่นนท์อย่าคิดแบบนี้อีกนะคะ ยังไงเราก็เป็นคนเท่าเทียมกัน เฌอรักที่พี่นนท์เป็นพี่นนท์ ไม่ได้สนใจเรื่องอื่น” เฌอเงย
