”
Tahimik.
Nakayuko si Xena, halos hindi humihinga habang naririnig ang mabagal pero mabigat na hakbang ni Kyle papalapit.
Hindi ito ‘yung usual niyang lakad—may laman, may diin, parang bawat tapak ay may dalang tanong na ayaw niyang sagutin.
“Xena,” bulong niya.
Hindi sigaw. Hindi utos. Pero sapat para gumulo ‘yung ritmo ng dibdib niya.
Bumaling siya, hawak pa rin ‘yung book na kanina lang ay parang mundo nila. “W–what?” pilit niyang sagot kahit nanginginig ang boses.
Lumapit si Kyle, bahagyang nakasandal sa gilid ng bookshelf. May hawak din siyang libro—pero halata sa grip niya, hindi ‘yon ang pakay.
“You’re shaking,” sabi niya, halos pabulong. “You always do that when you’re trying too hard to pretend you’re not affected.”
Napakunot si Xena. “Affected saan?”
Pero kahit sa tono
