Kerim Karaca

1008 Words

Ertesi Gün Ardıç ile şirkete geldiğimizde onu bırakıp odama geçtim. Dünden kalan işleri yaparken kapım önce tıklatıldı sonra da açıldı. "Larin?" Tülay'ı görünce gülümsedim. "Çok kızdı mı Ardıç bey ya?" Başımı olumsuzca salladım. "İyi bari. Benim yüzümden sana kızmasını istemezdim." Kızmamıştı. Sadece biraz endişelenmişti. Onun için de küçük bir ceza vermişti gece ama ceza demek olmazdı. Telefonum çaldığında kaldırıp telefonu kulağıma götürdüm. "Odama gel." Ardıç'ın sesini duyduğumda başımı sallayıp telefonu kapattım ve ayağa kalktım. "Sanırım gitmen gerekiyor. O zaman daha sonra görüşürüz." Başımı salladığımda önce o çıktı odadan. Ben de odadan çıkıp Ardıç'ın odasına girdim. "Kapıyı kilitle." Kilit? Yine mi? "Bir gün şirketteki herkes anlayacak." Kapıyı kilitledim. "İstersen çıkıp

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD