Kalp
Şirkette geri kalan bütün zaman boyunca sadece çalışmıştım. Gerçek manada çalışmıştım ve Ardıç bir kez bile çağırmamıştı yanına. Gerçi o toplantı odasında olanların da yeterli olduğunu düşünüyordum. Kapım çaldığında içeri Ardıç'ın asistanı Tülay girdi. "Larin, işin bittiyse kahve içelim mi?" Benden böyle bir şey istemesi tuhaftı ama başımı salladım. Ne de olsa konuşamıyordum. "Hadi gel o zaman." Bir insan konuşamayan biriyle neden vakit geçirmek isterdi ki? Onu da anlamış değildim. Tülay çok iyi biriydi gerçi, belki de yalnız kalmamı istemiyordu. Gerçekten konuştuğumu keşke bilseydi o. Diğerleri gibi değildi ve beni yadırgamazdı. Ve tabi ki şu sır gibi saklanan evliliğimizi de ona anlatırdım konuşsam. Ardıç'ın güvendiği birine güvenebilirdim. Tülay'ın arkasından onu takip ettim. "Ben
- Writer
