Mister Kairo

CHAPTER:17

Nandito kami ngayon ni sir

renzo,nakaupo kaming dalawa at magkaharap, sa totoo. lang naiilang ako sa kanya ngayon kanina pa kasi siya nakatingin saakin.

tapos itong restaurant mukhang mamahalin yung mga pagkain naku! patay talaga ako neto ma titigok wallet ko neto.

pagkatapos kasi akong hilain ni sir renzo paalis sa bahay nila ay inalok niya akong kumain ng tanghalian, tinatanggihan ko pa nga kaso ayaw niya bayad na daw niya yun dahil sa pag laba ko ng coat niya tsaka sorry sa mga nasabi ng mom niya sakin.

wala naman akong choice tanggihan kaya gora na si ate gurl niyo.

pero hindi ko naman alam na sa italian restaurant niya pala ako dadalhin. alam ko nang mahal mga pagkain dito kasi diba nga nakakain nako dito isang beses nung kumain ako kasama mom ni sir kairo...

Tsk bakit ba siya iniisip ko enjoy this day sandra you're infront of your friend tapos siya iisipin mo nakakabastos.

“Waiter!” tawag ni sir renzo sa waiter at bahagya pang itinaas ang kamay.

Lumapit naman kaagad ang waiter at ibinigay saamin ang menu

Saglit niyang tinignan ang menu at tumingin saakin.

“What's your order?”

“umm... Ikaw na po bahala”

“i can see your not familliar with the foods?”

“ahh yes. Hindi naman po kasi ako kumakain sa ganitong mamahaling restaurant”

Sa sinabi ko ay napatingin pa ang waiter sakin.

Wrong word dapat pala sinabi ko hindi talaga ako kumakain dito.

“okay.. Waiter.. One Ossobuco and one pasta foe her”

“okay sir can i ask what would you like for drinks?” tanong naman saamin ng waiter.

“ 2 Roagna Crichet Paje, Barbaresco

DOCG wine and also water”

“okay sir the foods and drink will be there after 10 minutes”

Tumango lamang si sir renzo kaya naman umalis na ang waiter.

halos hindi pa umaabot ng sampung minuto ay dumating na ang waiter at inilapag sa lamesa ang pagkain namin.

natakam naman agad ako ng makita ko ang pasta na inorder para saakin ni sir renzo.

“woah!” manghang saad ko

at bahagya pang nakanganga ang bunganga.

“hey close your mouth haha”

Natatawa pa nitong sabi.

we ate silently, nagsasalita naman si sir renzo paminsan minsan pero yun ay kpag may itatanong siya at syempre sasagutin ko naman ang mga tanong niya.

after me and sir renzo ate ay inihatid niya ako sa apartment ko siya nga rin pala ang nagbayad ng mga kinain namin, i even insisted na ako na ang magbabayad but he refused he said na siya ang nag-aya kaya siya daw ang magbabayad kaya naman wala akong nagawa kundi ang hayaan siyang mgabayad ng kinain naming halos lagpas tatlong libo. (⁠ノ⁠T⁠＿⁠T⁠)⁠ノ⁠

“are you also free tommorow?”

he asked, while stomping his feet on the ground.

“Hmm? bakit niyo naman po natanong?”.

“I just wanted to take you out tommorow”.

“hindi naman sa assumera ako ha. pero are you taking me out for a date?”. I asked jeez sandra

seriously bakit kapa nagtanong ng ganyang bagay, napaka assumera mo talalga what if gusto ka lang niya ayain bukas kumain sa labas?. tsk.

“Maybe?” he told me, no drop that s**t he asked me. lol

“hmm, okay but i'm not really sure if i'm free tommorow you know i have a work”.i said

“Yeah i understand, just text me if you're free tommorow?” he commanded me.

“okay”i said shortly.

“you have my number right?”

he asked again, you know what i know this guys is probably a noisy one when he's in his elementary neither highschool day's.

“Yep. thank's for the lunch i enjoyed it” i said while smiling like a dog infront of him,and climbed the stair's.

”You're welcome” pahabol pang sabi nito.

To be continued...