Mister Kairo

CHAPTER:16

MISTER KAIRO (KABANATA LABING ANIM)

Huminto na ang sinasakyan kong taxi sa address na binigay ko kaya naman bumaba na ako.

“salamat po manong” pagpapasalamat ko dito at tumango lamang ito at umalis na.

*Ding dong

“Sino yan? ” tanong ng babaeng mukhang mga nasa trenta na ang edad.

“ah hello po umm.... Ibabalik ko lang po sana itong coat ni... Ah teka ano ba pangalan nun.”

Dinukot ko ang calling card sa aking bulsa at binasa ang nakasulat.

“Ah yung coat po ni ... Mr, Renzo Vince Fuentes?”.

“Ay! Ikaw siguro yung sinasabi ni ma'am saakin kaninang umaga na may pupunta daw ditong babae?!”

Ha? Pero hindi ko naman sinabi sa kanila na pupunta ako sa mansion nila ah?

“ho?” nagtatakang tanong ko

“naku! Pasensya na kayo maa'm ha? Ay pasok na po kayo maa'm kanina pa po kayo inaantay ni maam sherly”

Sherly? Ayun ba yung pangalan ng babaeng umorder sa coffee shop?.

Hindi nako nag isip ng sobra at pumasok na.

Naglakad ang matandang babae papunta sa entrance ng mansion kaya sinundan ko naman ito.

Binuksan nito ang malaking ointuan at bumungad saakin ang napakagandang loob ng mansion.

Andaming magagandang frames na nakasabit sa pinaka tuktok ng pader na paniguradong mga mamahalin may mga

Pictures din ng may-ari ng mansion si maam sherly. Sa tingin ko si sir renzo yung nasa picture na kasama ni maam sherly at isang lalaki. mukhang nasa mga edad na bente pa lamang si maam sherly dito dahil mukhang isang taong gulang pa lamang si sir renzo sa may picture.

“maam... Nandito na po yung bisita niyong hinihintay” nabalik ako sa ulirat ng biglang nagsalita yung matandang babae.

Nasa harapan na pala kami ni maam sherly.

Prenteng nakaupo si maam sherly sa sofa nilang halatang mamahalin sa kulay at disenyo pa lamang.

“oh! Are you the girl my son's talking about? Have sit!” bati nito saakin.

Ipinagtataka ko lang na bakit siya ganyan kumilos ngayon. At paano niya na lamang pupunta ako sa mansion nila?

Iniwaksi ko na lamang ang mga naiisip ko at umupo sa kaharap na upuan ni maam sherly.

“So my son told me before na you came from a rich family and has a famous clothing brand in france?”

Ano bang nangyayari hindi ko naiintindihan. Hindi naman ako galing sa marangyang pamilya eh.

“po? nagkakamali po kayo” kahit na nagtataka ay sumagot na lamang ako.

“What do you mean ija”

“Umm... Wala po akong clothing brand sa france o kung ano mang bussiness isa lang po akong normal na employee sa kompanya noon pero natanggalan po ako ng trabaho nitong nakaraan lang, pero nagtatrabaho po ako ngayon bilang waitress sa isang coffee shop” mahabang litanya ko. Hindi ko alam kung saan ni maam sherly nakuha yung mga pinagsasabi niya about sakin.

“W-what?!” Nagulat ako ng bigla itong tumayo at gulat na sumigaw bahagya pa itong nautal.

“So if—”

“Hey mom—ohh!... Hey you're also here!” naputol ang sunod na sasabihin ni maam sherly ng biglang may nagsalita kaya naman napalingon kami sa kung sino man ang nagsalita at si sor renzo pala.

Akala ko ba nasa cebu siya?

“Hey son! Can you explain what os happening right now bakit ka nagsinungaling sakin na mayaman ang girlfriend mo!”

“What do you mean mom?” may bahid ng pagtataka ang mukha ni sir renzo.

“Ang sabi mo mayaman ang girlfriend mo pero heto siya ngayon! Telling me na hindi siya mayaman!” Galit na tugon nito sa anak.

“Mom can you please calm down. Fist of all mom she's not the girl i'm talking about second is stop saying those words infront on me and her that's so rude. And third that girlfriend that i'm talking about, i broke up with her.”

“What! Are you insane?!” sigaw ng ina nito.

“What's about it?” tanong naman ni sir renzo sa kaniyang ina.

“I don't even care about her she's just a spoiledbrat girl who need money from us” saad nito na para bang may tinataging galit sa babaeng tinutukoy.

“what! Son! Malaki ang maitutulong niya sa shares ng kompanya natin!”

“What's about it mom?! Pera na naman ba ang dahilan?!” pabalang sa sigaw nito sa ina, na para bang hindi niya ina ang kausap.

“Our company is doing good mom, we don't need their help! That's it! We don't need them i can manage our company by my own!”

huling pabalang na sigaw nito sa ina at hinablot ang aking kamay at hinila palabas ng mansion nila. Mabuti nalang ay bago niya ako mahablot ay hawak ko ang paper bag na ang laman ay ang coat niya.

Nagpatianod na lamang ako dito dahil hindi ko naman alam kung saan kami pupunta.

“hey... Umm.. I'm so sorry about what happened earlier.. Lalo na sa mga masasakit na salita na sinabi ni mom about your status in life.. I'm sorry”

“Hindi niyo naman po kailangang mag sorry sir, hindi niyo naman po kasalanann na ganoon yung ugali at standards ng mama mo” saad ko dito.

Hindi naman talaga niya kasalanan na ganoon yung standards at ugali ng ina niya eh. Pero i wonder kung kanino nag mana ugali niya iba kasi ang ugali niya sa ina niya. Siya ay mabait at matulungin at yung ina niya ay kulang nalang sabunutan ako at hilahin palabas ng mansion nila kanina.

“tsaka isa pa nagkamali lang naman ng akala mama mo eh. Akala niya girlfriend mo ako” saad ko.

“Still sorry kahit pa napagkamalan ka ni mom na girlfriend ko i'm still mom about the fact that she mock your status in life.”

Well correct naman siya, hindi nga naman tamang manglait ka ng buhay ng ibang tao lalo na't hindi mo naman ito lubusang kilala.

“Ay! Oo nga po pala ito na po yung coat niyo nalabhan ko na po iyan tsaka nilagyan ko pa ng downy para mabango” ngiting ngiti kong saad dito.

Natawa naman ito ng dahil sa sinabi ko na ipinagtaka ko.

“May nakakatawa po ba?” tanong ko dito.

“Nothing, your just cute haha”.

“luh si sir nambola pa”

“I'm not joking you're really cute” saad nito sabay gulo sa buhok ko na parang aso.

To be continued...