Chapter (7) Linta raw
1518 Words
Shiela’s POV
“Get inside. Magdi-dinner tayo.”
“And don’t act like a kid.”
Nanatili pa rin ako.
"May narinig kaba? " Muli niyang tanong.
"Ahh Oo po sir sagut ko..
Grabe. Ang yabang talaga ng lalaking ‘to. Hindi lang basta mayabang halos yata ang sama ng ugali ay sa kanya lahat na punta.
Napatitig pa rin ako sa ATM na hawak ko. Parang gusto ko siyang ibato pabalik sa kanya—pero sa sitwasyon ko ngayon? Mas kailangan ko yata ‘to kaysa sa pride ko..
Focus, Shiela… buhay mo muna bago pride. Para sa tatay mo panindigan mo muna maging best actress for today's vedio,.
Napabuntong-hininga ako at sumunod na lang sa kanya papasok ng bahay.
Pagpasok ko pa lang, ramdam ko na agad ang bigat ng atmosphere. Parang may invisible na spotlight na naka-focus sa akin. Nasa dining room ang lolo niya at mommy niya nakaupo na parang may hinihintay..
Ay, oo nga pala… ako pala ang hinihintay..
“Ah, eto na ang bagong kasal,” masayang bati ng lolo niya na parang normal lang ang lahat..
Newly what?! Mahina kong saad.
Napilitan akong ngumiti. Yung tipong smile na pang-5 pesos lang ang effort..
“Good evening po…” mahina kong bati.
“Come, sit,” sabi ng mommy niya.
Umupo ako sa tabi ni Tristan. Medyo dikit. Medyo mainit. Medyo nakakailang..
Medyo? Hindi. Super nakakailang talaga kong isipin ko ang edad niya ay parang papa ko siya yawasss Shiela may sugar Daddy kana pala nitu saad ko sa aking isipan..
Tahimik kaming kumain sa una. Tanging tunog ng kubyertos ang maririnig. Pero sa loob-loob ko, parang may marching band na nagpe-perform sa kaba..
Sinubukan kong kumain ng maayos, pero parang ayaw makisama ng lalamunan ko...
“Eat more, hija,” sabi ng lolo niya habang tinutulak sa akin ang pagkain..
“Opo…” pilit kong sagot.
Sumubo ako.Ngumanga ako.
Ngumanga pa rin ako..
Lord… Bakit parang ayaw lumunok ng bibig ko?
Pinilit ko. Nilunok ko.
At muntik ko na iyong ibuga..
Oh my gosh—Shiela, behave! Wag kang magkalat dito! Hindi ka nasa karinderya! saway ko sa aking sarili.,
Bigla akong napainom ng tubig.
“Okay ka lang ba?” bulong ni Tristan sa akin..
Ngumiti ako sa kanya. Yung pilit.
“Super okay, Sir…” sagot ko pabulong..
Kahit hindi ako okay. Gusto ko nang tumakbo..
Biglang tumikhim ang lolo niya..
At sa ngiti nitong parang nanalo sa lotto ay parang dito nagsimula ang panibagong kalbaryo ko..
“Ngayong kasal na kayo,” panimula niya, “dapat simulan niyo na ang paggawa ng apo ko sa tuhod.”PWEDE BA?!
Literal na muntik ko nang maibuga ang kinakain ko. kaya agad akong napa takip sa bibig..
Napahawak ako sa dibdib ko habang umuubo..
“Apo, water,” sabi ni ng Lolo ni Tristan sabay abot ng baso..
“Thank you…” hingal kong sagot.
Pero sa loob ko—
LORD, RESCUE ME.
“Lolo. Masyado naman yatang minamadali to? ” Seryosong sabi ni Tristan.
Pero ngumiti lang ang matanda..
“Anong minadali? Normal lang ‘yan. Sayang ang oras. Bata pa si Shiela, malakas pa kayo. Simulan niyo na agad.” Kaylan ka mo paba simulan pag sasakit na yang tuhod mo inis ako sayo Tristan. Sabi ng matanda.
Napayuko ako.
Gusto kong maglaho nalang.
“Lo, not now,” mahinang sabi ni Tristan, halatang naiirita na.
Pero parang walang pakialam ang lolo niya.
“Bahala kayo. Basta gusto ko may marinig na good news agad.”
Good news raw? Ako nga hindi pa maka-recover sa bad news ko eh mahinang bulong ko na ako lang ang nakaka rinig..
Natapos ang dinner na parang torture.
Hindi ko alam paano ko kinaya.
Pagkatapos kumain, tumayo ako..
“Ah… pwede na po ba akong—”
“Tristan, ihatid mo na ang asawa mo sa kwarto niyo,” putol ng mommy niya. Kaya natigilan ako dahil magpa alam sana akong uuwi muna..
Wait… what?“Po?” halos pabulong kong tanong..
“Your room is upstairs,” dagdag pa niya.
Room… namin?Napatingin ako kay Tristan.
Siya rin, mukhang pagod na sa sitwasyon..
“Let’s go,” sabi niya.
Wala na akong choice.Sumunod ako.
Pagdating namin sa kwarto—Grabe.
Malaki. Malinis. At… iisa lang ang kama.
One bed. One. Bed. meaning magtabi kami?
" Kong pwede lang tawagin ko nalang si batman na sundo- in ako dito.. Langya talaga tong pinasok ko pinsan tulong!"..
“Diyan ka na muna, at pwede bang kumalma ka hindi ako nanga-nga- in ng tao at wagka rin mag isip ng masama hindi ko type ang mga babaeng OA” sabi niya..
Hindi ko sure, Sir. Baka may lahing aswang kayo malay ko ba hindi ko naman kayo kilala. Sagut ko.
Can you please shut up! " walang pang aswang na sing gwapo tulad ko. At kong maging aswang man ako hindi rin ikaw ang tipo kong kainin–
Biglang may kumatok sa pintuan kaya pariho kaming napa lingon..
Pumasok ang mommy niya, may dalang paper bag..
“Shiela, ito. Mga night dress mo bukas na tayo bibili ng ibang damit my mga hygen kit narin diyan para siguradong ma bango yang pem- pem ,” sabi niya sabay abot sa akin..
“Ah… po? " pem- pem ano raw yon? ". Tinanggap ko nalang na mula ang mukha ko sa hiya..
Wala na talaga akong kawala.Wala akong dalang damit.So… suot ko ‘to? Mamaya my god ness Lord kunin nyo nalang ako..
“Magpahinga na kayo,” sabi niya bago umalis..
Pagkasara ng pinto—Tahimik.Sobrang tahimik.
“Go ahead. Maligo ka na at ako ang susunod. ,” sabi ni Tristan..
Tumango ako at dali-daling pumasok sa banyo..
Pagpasok ko—
“Okay, Shiela… calm down. Maliligo ka lang. Walang kasalanan ang shower.” Kasalan mo ito. sabi ko sa aking sarili na para na akong baliw baka pag mag tagal ako dito at ma siraan na talaga ako ng utak..
Binuksan ko ang tubig. At agad akong naligo Ginamit ko ang hygen kit na binigay ng mommy ni Sir Tristan napa iling ako dahil sinamahan pa talaga ng fememinine wash. pagkatapos kong maligo ay agad kong Kinuha ko ang night dress.
Manipis.Malambot.At medyo… revealing.
Lord… bakit ganito ang binigay? Wala bang t-shirt version nito?
Pero wala akong choice.Nagbihis ako.
At habang nag-aayos ako—
May naramdaman akong gumalaw.
Napatingin ako sa gilid. Tumambad sa akin ang ipis.Malaki, lumalakad.Papalapit sa akin.
“Aaaaaaaahhhh!!!”
Napatalon ako at agad na umakyat sa labatory..
“Ayaw ko!”sayo! shohhhh shohhh lumayo ka sa akin! " Sigaw ko na takot na takot.
Biglang bumukas ang pinto.
“What the—”
S–sir.“ipis! may ipis!” sigaw ko habang upo sa labatory. .
Napatingin siya sa akin… tapos sa ipis.
“Seriously?” sabi niya..
“Oo seriously!” may fobia ako sa ipis kaya parang awa niyo na baka ma aga pa kayong ma byodo pag himatyin na ako rito. Sabi ko kahit bago pa akong ligo nag butil- butil yong pawis ko..
Lumapit siya.Isang tapak.. Patay.
Ganun lang? .
Wow… sana all ganun kadali pumatay ng problema.. Baliw na saad ko sa aking sarili.
“Bumaba kana!"para kang palaka diyan. ,” sabi niya..
“Sigurado ka wala na?” tanong ko..
“Patay na nga eh.” inis na sabi niya at inabot sa akin ang kamay niya sa akin.
Dahan-dahan akong bumaba.
Pero habang bumababa ako Nadulas ang paa ko.At para hindi matumba
Napahawak ako.Sa kanya.Specifically—
Sa waistband ng boxer niya..
At dahil doon— Nahila ko iyon pababa kasabay ng pag basak ko sa sahig napa luhod ako sa harapan niya..
nakita ko ang–Natigilan ako.
Napatitig dito“Ah sabay naming sigaw!”
Bigla akong napaatras.
“LINTA!” sigaw ko.
Napatingin siya sa akin. Bulshit! " sigaw niya at dali daling hinila ang boxer niya pataas.
“Linta?” seriously tinawag mong linta yong ano ko!"
“Oo! Parang—parang gumagalaw!” at maiitim pero malaki siya sa tutu-ong linta emported linta kamo sir.sabi ko sabay takip ng mata..
Saglit siyang natahimik.
Tapos—Bigla siyang natawa.
“Shiela…”
“Wag mong sabihin na—”
“Hindi yun linta.”Napatigil ako.
Dahan-dahan kong inalis ang kamay ko sa mata ko..
OH MY GOSH.“AHHHH!” sigaw ko ulit sabay talikod.
“Relax. Natutulog lang yun, at hindi mangyayaring magising to” sabi niya na halatang pinipigilan ang tawa..
“Hindi nakakatulong yang sinasabi mo!” reklamo ko..
“Then stop looking and Acting like that.
“Hindi ako tumingin! sa kanya.”
Nahihiya ako.Sobra.
“Pwede ka nang lumabas,” sabi niya sinadya mulang yata mag over acting para lapitan kita...
" Felling mo rin Sir ayaw ko pumatol sa matanda."Saad ko at Lumabas ako.
Diretso sa kama naka talukbong sa kumot..
Bumalik sa balintataw ko ang nakita kong naka lawit maraming balahibo na parang linta na may kong ano diyos ko po ganun pala hitsura non– naka tagilid akong biglang may humawak sa pwet ko–"
- Writer
