His POV
Ang dami kong gustong tanong na makuha sa kaniya, pero wala akong magawa kung hindi ang magtiis. Magtiis hanggang bumalik ang alaala niya. But hearing those things, hindi ko alam kung ano pa ang dahilan kung paano ko nakakayang tiisin ang lahat ng ito. Parang lahat nang sakit na naramdaman ko noon, unti-unting bumabalik sa akin ngayon. Pakiramdam ko yung sakit na iniwan ko noon eh pilit na akong minumulto ngayon.
“Dito na lang ako,” sambit niya sa akin. Napahinto ako sa tapat ng isang condo. Hindi ko alam na dito lang pala siya nakatira.
“So, you stay here?” tanong ko.
“Yeah, wala din naman akong kasama. Kami lang din ni Sam magkasama dito. Minsan wala pa si Sam,” sambit niya sa akin. Agad niyang binuksan ang pintuan. “Sige, bukas na lang ulit,” mahinahon niyang sabi. “Thank
