Inilagay ko sa gilid ang bike at agad akong pumasok doon. Tumakbo ako papunta sa dulo ng lugar kung saan nakatayo ang bahay na sinasabi ko. Tumakbo ako nang tumakbo habang lumalandas ang mga luha sa pisngi ko. Hindi ako papayag na ibenta itong lugar na ito. Hindi ako papayag. Kailangan kong makausap ang may-ari nito, kailangan ko siyang makita para pigilan siyang ibenta ito. Ito na lang ang meron ako na nakakapagpasaya sa `kin. Ayokong pati ito, mawala pa sa `kin. Hindi ako papayag. Kailangan kong pigilan ang may-ari nito na ibenta nila 'to. Kakapalan ko na ang mukha ko. Ayokong mawala sa `kin ‘to.
Nang makarating ako doon, agad kong pinindot nang maraming beses ang doorbell. Hindi ako lumulubay hanggang sa hindi lumalabas ang tao rito. Alam kong meron. May kotse kasing naka-park dito mal
