GÜNÜMÜZ
DENİZ KARA
Nezarethanede beklerken geçmişte yaşadıklarımızı düşünmeden edemiyordum. Bir şeylere engel olabilir miydim? Neyi farklı yapabilirdim? Tüm yaşananlarda benim ne kadar suçum vardı?
Öyle ya insan her zaman başkalarında suç bulurdu ama kendi suçlarını görmezden gelirdi. Ben de mi öyle yaptım? Malum şahsın suçu vardı bana karşı ama benim ona karşı hiç mi yoktu?
Ben bunları ne kadar düşünürsem düşüneyim kendimde suç bulamadım. Buna ister bencillik diyin ister kibir... Ancak benim suçum yoktu. Bu yüzden vicdanım da rahattı.
Sabaha karşı avukat gelip gerekli imzaları attıktan sonra çıkabileceğimi söyledi. Şikayetçi olmak isterem beni durdurmayacaktı ama bu olayı bu şekilde kapatırsam benim için daha iyi olacaktı.
Normalde şikayetçi olurdum ama buradan gitmek istiyordum.
