ÖMER ALİ’nin ANLATIMIYLA
Onu gördüğüm an, içimde altı yıl önce öldürdüğümü sandığım ne varsa yeniden canlandı.
Sevda.
Revirin ortasında, elinde gazlı bezle duruyordu. Saçları toplanmıştı, yüzü eskisinden daha sertti, bakışları daha yabancıydı. Ama oydu. Bir insanın sesini, kokusunu, gözlerini unutmaya çalışırsın; yıllar geçer, kendini kandırırsın. Sonra bir gün karşına çıkar ve anlarsın.
Benim bir zamanlar baktığımda içimin sustuğu kadın. Benim bir zamanlar uğruna gelecek kurduğum kadın. Benim bir zamanlar canımdan çok sevdiğim kadın. Ve beni altı yıl önce paramparça eden kadın.
Unutmamışsındır. Ben de unutmamıştım. Bunu fark ettiğim an ondan daha çok nefret ettim. Çünkü hala içimde bir yer, onu gördüğü anda susmuştu.
Ben yüzümü askerlerime çevirdim. “Durum?” dedim. Sesim soğuk çıktı
