Ömer Ali kendi dairesine dönerken salonun kalabalığına baktı. Salonda herkes sessizdi.
Ömer Ali kapıyı kapatınca annesi başını kaldırdı.
“Böyle olmayacak oğlum.”
Ömer Ali yorgun bir nefes verdi.
“Anne, bu gece daha fazla konuşmayalım.”
“Konuşacağız,” dedi Fadime Hanım. Sesi bu kez bağıran bir ses değildi ama kararlıydı. “Çünkü o çocuk iki kapı arasında kalmasın.”
Ömer Ali annesine döndü.
“Umay iki kapı arasında kalmayacak.”
“Nasıl kalmayacak?” Fadime Hanım’ın gözleri doldu. “Az önce kız babasının elinden tutup annesinin evine gitti. Annesi ayrı, babası ayrı. Çocuk daha beş yaşında. O kadar hasret kalmış ki aileye, herkesi bir arada tutmaya çalışayi.”
Erdem başını eğdi. İsmail sessizce iç çekti. Fadime Hanım devam etti.
“Sen de gördün. ‘Biz aileyiz’ diyi. Annesini istiyor, seni i
