KAĞAN,
Aybüke’nin Nusaybin’e atandığını ve yakında geleceğini duyduğum andan itibaren her şey çok başka bir hal aldı. Hani özgürlüğe alışık bir kuşu bir kafese koyarsınız da çıkabilmek için sağa sola uçup durur ve sürekli kafesin parmaklıklarına çarpıp durur ya. Kalbim göğsümün içinde tıpkı öyleydi işte.
Gününü bilmiyordum. Kuzey, Burçak da şuan bilmiyor, netleşince söyleyecek, diye diye sallamıştı beni. En sonunda, haftaya gelecek, diyerek beni uyuturken ev tutma mevzusu açılınca,
‘’Şu bizim karşımızdaki apartmanda bulunan boş daire nasıl olur sence?’’ diye ağzımı yoklamıştı.
‘’Nerden çıktı bu şimdi?’’ dediğimde,
‘’Abi, gözümüzün önünde olur işte. Hem hastaneye çok yakın , hem de o Burçak gibi değil ki. Silahı da yok, dövüş sanatları da bilmiyor. Hani sen buraya gelmesin diyorsan bil
