Slut in love เอวา

แค่เพื่อน

“กลับกันเถอะค่ะ!” ธาราถึงกับพ่นลมหายใจออกมาเมื่อคิดว่าน้ำหวานจะถามเขาถึงประโยคของเอวา เขาจึงพยักหน้าให้แล้วก็พากันเดินออกมาขึ้นรถเพื่อไปส่งน้ำหวานทำงานส่วนเขาก็ไปทำงานของเขาที่บริษัทของมารดาเขา

“มึงอธิบายดิ ที่ไปเอาน่ะตอนไหนอย่าบอกนะตอนที่พี่ธารมันขึ้นไปเข้าห้องน้ำ!” มะไฟเดินมาดึงมือของเอวาให้นั่งลงบนเก้าอี้ก่อนจะเอ่ยถาม หญิงสาวจึงยักคิ้วให้พร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก

“ร้ายนักนะสัส!”

“มันยึดกูหรอกอีสัส เจ็บชิบหาย!” เอวาบอกพลางหันข้อมือของเธอที่มีรอยแดงๆ เขียวม่วงให้กับเพื่อนเธอดู ทำให้สามสาวถึงกับตกใจ

“น่ากลัวว่ะแม่ง!” ลิลลี่บอกพลางเดินไปหยิบยามานวดให้เอวา ทำให้หญิงสาวถึงกับอมยิ้มให้กับความเป็นห่วงของเพื่อนเธอ ถึงใครจะว่าเธอยังไงแต่เพื่อนเธอที่ปากร้ายๆ ก็จริงใจกับเธอเสมอ..เธอคิดยังงั้น

ทำงานอีกไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงเวลาปิดร้าน ร้านของพวกเธอนั้นปิดเวลาห้าโมงเย็น แล้วต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนเอวาก็กดโทรหาธันวาแต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นทำเอาเธอถึงกับกรอกตามองบนอย่างรู้สึกเบื่อหน่าย

‘อ๊ะส์ๆๆ พี่ธันแรงๆ สิคะ อ๊าส์..พี่เอวาโทรมาค่ะ ว้ายหนูกดรับแล้วด้วยวางมั้ยคะ อื๊อส์ๆๆ! ..ไม่ต้องนอนแหกอยู่แบบนี้แหละพี่คุยโทรศัพท์แปป ว่าไงครับที่รัก!’

‘มันส์มั้ยล่ะมึง อยู่ไหน บ้าน โรงแรม ในรถหรือใต้สะพาน!’

‘พ่องดิ อยู่โรงแรม..เลิกงานแล้วหรอ วันนี้พวกไอ้อาร์มจะไปเที่ยวคอนโดมึงรอกูอยู่แถวนั้นแหละ ห้านาทีเดี๋ยวกูไปรับ’

'ทันเสร็จหรอห้านาที’

‘ไม่เอาแล้วไปเอามึงต่อดีกว่า..พี่ธันคะ อ๊าส์จะไปไหนคะหนูยังไม่เสร็จเลย..เมียพี่โทรตามจ้ะไปแล้วนะ!’ ตึ้ด! แล้วสายก็วางไปเอวาจึงมานั่งรอที่รอรถเมล์พร้อมกับไลน์บอกธันวา ไม่นานเขาก็มาถึงเอวาจึงเดินไปขึ้นรถก่อนจะมองเขาด้วยสายตาค้อนๆ

“ใส่ถุงหรอกน่า!”

“เี่ยนหรือว่าอดยาก?”

“เ_ี่ยนกะทันหันจะที่รัก!” ธันวาบอกพลางเอื้อมมือมาบีบหน้าอกเอวา

“ถ้ากูบอกว่ากูก็ไปเอากับคนอื่นมาอ่ะ!” เอี๊ยดดด! เสียงเบรครถดังพร้อมกับรถที่จอดลงข้างทาง เอวาได้แต่นั่งยิ้มอ่อนๆ ให้กับธันวาที่มองหน้าเธอเหมือนจะกระชากฉีกเนื้อเธอกินเสียอย่างนั้น

“กับใคร! ไปเอากับใครมา!!?” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งต่างจากมือที่ตอนนี้เอื้อมมาถอดกางเกงเธอออกไปกองอยู่ที่ข้อเท้าอย่างง่ายดายแล้วเขาก็จับขาเธอให้ยกขึ้นพาดบนก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้วชักมันเข้าออกแรงๆ

“อ๊ะส์ๆๆๆ!! พี่มึง..อื๊อส์ๆ มันยึดกูอ่ะ อ๊าส์ๆๆ! ดูสิ! พอแล้วอื๊อส์ๆๆ!” เอวาครางออกมาลั่นในรถก่อนจะเอาข้อมือที่ตอนนี้เป็นรอยเขียวม่วงให้กับธันวาดู เขาจึงเร่งจังหวะนิ้วให้เร็วขึ้นจนเธอเสร็จแล้วจับข้อมือเธอมาดู เอวาจึงดึงกางเกงขึ้นมาสวมใส่ก่อนจะมองหน้าเขาที่นั่งนิ่ง

“โกรธกูอ่อ?” เธอถามเมื่อเห็นธันวาขับรถออกโดยที่ไม่ยอมพูดกับเธอ มีเพียงแต่ใบหน้าที่เรียบนิ่ง

“เปล่า” สักพักก็ขับมาถึงคอนโดธันวาก็ลงรถแล้วเดินไปเอวาจึงต้องรีบวิ่งเขาตามขึ้นไป เมื่อขึ้นมาบนห้องหญิงสาวก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกแล้วก็เดินไปอาบน้ำชำระร่างกายในห้องน้ำก่อนจะเดินเปลือยออกมายืนอยู่ตรงหน้าของธันวาที่นั่งสูบบุหรี่อยู่

“ไปล้างมาแล้ว หอมด้วย!” เอวาบอกพลางจับมือของธันวาให้มาจับที่น้องสาวของเธอที่ชุ่มน้ำ เขายกยิ้มขึ้นมาก่อนจะพ่นควันบุหรี่แล้วทิ้งมันพร้อมกับดึงตัวของเอวาให้นั่งลงบนโซฟาส่วนเขานั่งคุกเข่าที่พื้น หญิงสาวจึงยกขาขึ้นตั้งฉากอย่างรู้หน้าที่ ก๊อก ก๊อก ก๊อก แต่ก่อนที่ธันวาจะซุกหน้าลงบนกลีบกุกลาบอันหอมหวานก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องเขาดังขึ้น

“ขัดจังหวะอ่า!” เอวาเอ่ยก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปสวมใส่เสื้อผ้า ธันวาจึงเดินไปเปิดประตูแล้วเพื่อนเขาก็เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสาวของเอวาด้วยเช่นกัน

“กูใจหายนึกว่าพี่มึงจะมาด้วย!” เอวากระซิบลงข้างใบหูของธันวาเมื่อเพื่อนของเขาที่ว่าก็เป็นเพื่อนของธาราด้วยเช่นกัน สามหนุ่มและสามสาวจึงเดินมานั่งที่โซฟาพร้อมกับวางถุงที่หิ้วมาพะรุงพะรังในมือ

“แล้วมันจะมาทำไมล่ะ” ธันวาพูดก่อนจะเดินไปหาจีน่าที่อ้าแขนรับเขาทำให้เอวาถึงกับส่ายหน้าให้แล้วเดินไปหยิบเก้าอี้มานั่งเมื่อบนโซฟามันเต็มแล้ว

“มึงก็เกรงใจเมียมันมั่งอีดอก!” มะไฟเอ่ยบอกเมื่อเห็นจีน่ากับธันว่ากำลังกอดกันแน่นจนแทบจะสิงกันอยู่แล้ว ทั้งสองกอดกันสักพักแล้วก็พากันมานั่งบนเก้าอี้ที่เอวาเอามาวางให้

“ได้ข่าวว่าเกลียดกับไอ้ธารหนักเลยหรอ?” เตอร์เอ่ยขึ้นสองหนุ่มจึงพยักหน้าด้วยเช่นกัน พวกเขานั้นแทบจะไม่ค่อยได้เจอกันสักเท่าไหร่เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบเป็นของตัวเองแล้ว

“ไม่เท่าไหร่หรอก เจอกันมันก็เอากันอ่ะ!” ประโยคของธันวาทำเอาเสียงหัวเราะของคนในห้องดังขึ้นแต่กลับถูกกำปั้นจากเอวาเขกลงบนหัวของเขา

“พวกมึงนี่คบกันยังไงนะ อยากไปเอากับใครก็ได้กูล่ะอยากมีแบบนี้บ้างจัง!” ไบรท์พูดขึ้นพลางรับแก้วเหล้าจากเตอร์ขึ้นมาดื่ม ใช่! คนที่เป็นเพื่อนของสองคนนี้ต่างก็รู้ว่าทั้งสองคบกันเป็นแฟนแต่ไม่ถึงกับผูกมัดกันชนิดที่ว่าเป็นคนรัก เพราะต่างคนต่างออกไปหาอิสระให้แก่ตัวเองได้หากเจอคนที่ใช่ก็แค่แยกย้ายกัน

“ก็แค่เพื่อนกันแต่แค่นอนด้วยกันไง”

“แต่ก็เอากันนี่นะ!?” อาร์มถามอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็พยายามที่จะเข้าใจกับสิ่งที่สองคนนี้กระทำ เพราะเขารู้ว่าที่เอวามาคบกับธันวาก็เพื่อประชดธาราแต่ธารากับไม่สนใจไปคบกับเพื่อนของเอวาที่เป็นน้ำหอม ทำให้ทั้งคู่แทบจะไม่เคยพูดดีๆ ด้วยกัน

“ก็เหมือนที่มึงบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกับลี่แล้วมึงเอามันอ่ะ!” ประโยคของธันวาทำเอาทุกคนถึงกับหัวเราะออกมา นานๆ ทีถึงจะได้รวมตัวกันแบบนี้ น้อยครั้งพวกเขาถึงจะได้หัวเราะอย่างมีความสุขจริงๆ แบบนี้

“อีจีกูให้มึงเอากลับบ้านเอาป่ะ” เอวาเอ่ยพลางเบะปากให้จีน่าที่นั่งจับท่อนเอ็นของธันวาลูบไปลูบมาเสียจนมันแข็งชี้โด่จะทะลุกางเกงอยู่แล้ว

“อย่าท้ากูอีสัส!” จีน่าพูดก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกางเกงของธันวาแล้วจับท่อนเอ็นนั้นชักขึ้นลงจนเขาถึงกับต้องกัดกรามแน่น ที่จริงสองคนนี้เคยเป็นแฟนกันมาก่อนแต่จีน่าเป็นคนบอกเลิกเพราะเธอไปมีแฟนใหม่แต่ตอนนี้เธอก็เลิกกับแฟนเธอไปแล้ว และเอวาก็พอรู้มาบ้างว่าทั้งสองแอบคุยกันอยู่และมีแพลนว่าจะกลับไปคืนดีกัน

แน่นอนว่าเธอทำใจแล้วที่ถ้าวันนั้นมาถึงเธอก็จะเดินออกไปจากที่นี่ เพราะอะไรน่ะหรอก็เพราะเธอไม่มีที่อยู่ไงจะให้ไปอยู่ในคอนโดที่มีเมียเขาอยู่มันก็ไม่ใช่นิสัยของเธอ

“ห้องนอนมีไปดิ!” เอวาพูดพลางยกยิ้มให้เอวา เธอจึงเอามืออกมาพลางดึงแขนของธันวาเข้าไปในห้องก่อนจะมีเสียงครางตามออกมา ‘อ๊ะส์!!! ใหญ่อ่ะ..อื๊อส์ๆๆ แรงสิ อ๊าส์ๆๆ!!’

“ถามจริงมีความรู้สึกอะไรบ้างมั้ยเนี่ย?” มะไฟเอ่ยถามพลางขยับกายไปนั่งข้างๆ กับเตอร์

“กูไม่มีความรู้สึกตั้งแต่ธารมันไปเอากับอีหวานทั้งที่คบกับกูอยู่อ่ะ ความรู้สึกที่รักใครเหมือนคนรักแล้วหวงเขามันตายไปจากชีวิตกู จนกูไม่รู้ว่ามันจะเกิดอีกเมื่อไหร่ อึก!” เอวาร่ายยาวออกมาก่อนจะยกแก้วขึ้นมากระดกน้ำหล้าจนหมดแก้ว ใครไม่รู้จักเธอก็คงคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงง่าย ใช่! เธอง่าย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนเพราะเธอไม่ได้แย่งผัวใครมานี่

“เห้อ ฉันว่านายก็เยอะเกินนะ!” ลิลลี่ถอนหายใจออกมาก่อนจะหันไปมองหน้าอาร์มที่ตอนนี้เบาบีบเคล้นเต้าอวบสองข้างของเธออย่างไม่เกรงสายตาใคร

“เอาจริง เหมือนกูให้พวกมึงมาเอากันที่นี่อ่ะ ฮ่าๆ ..ตามสบายนะกูขอไปเดินเล่นข้างล่างก่อน ไบรท์เดี๋ยวพลอยมานะรออยู่คนเดียวไปก่อน” เอวาพูดออกมาก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวคู่ใจมาสวมใส่แล้วก็หยิบกระเป๋าสะพายแล้วเดินลงไปข้างล่าง ส่วนเพื่อนเธอก็คงไม่ต้องพูดถึงว่าทำอะไรกัน..

สายลมในยามกลางคืนพัดผ่านเธอไปเมื่อเดินลงมายืนอยู่ข้างล่างคอนโด หญิงสาวจึงเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งที่เป็นร้านเหล้านั่งชิวที่เธอมักจะชอบมานั่งและถ้าวันไหนขาดนักร้องเธอก็จะไปทำหน้าที่แทน

หญิงสาวก็เดินไปหาโต๊ะที่ว่างและห่างจากผู้คนนั่งก่อนจะสั่งเบียร์มาแค่ขวดเดียว ที่เธอทำตัวเป็นผู้หญิงที่ทุกคนมองว่าร้ายหรือร่านเธอก็เพียงหวังว่าอยากให้ตัวเองเข้มแข็งในยามที่มองเห็นคนอื่นมีความรักความสุข มีครอบครัวที่มีพ่อกับแม่คอยดูแลอย่างอบอุ่น แต่เธอกลับไม่เคยมี ไม่เคยสักครั้ง!

“มานั่งเศร้าร้านกูบ่อยๆ นี่ไม่ค่อยดีนะ!” อาร์ทเจ้าของร้านนั่งชิวเอ่ยขึ้นพลางหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเธอ

“น้องพี่มันไปป่วนห้องหนู เลยต้องลงมาหาที่อยู่ใหม่ ฮ่าๆ” เอวาเอ่ยติดตลกก่อนจะยกแก้วขึ้นมาดื่มเบียร์ อาร์ทเขาเป็นพี่ชายของอาร์มมีอายุไม่ได้ห่างกันเท่าไหร่แถมหน้าตายังคล้ายกันถ้าเธอไม่รู้จักอาร์มมาก่อนเธอก็คิดว่าอาร์ทเป็นอาร์มไปแล้ว