ISINIKSIK niya ang mukha sa dibdib ni Aeon at do’n umiyak. Yakap-yakap niya ang Tupperware at tumbler habang ito naman ay inaalo siya. Wala naman kasi talaga siyang balak umiyak dahil nararamdaman niyang walang mangyayaring masama sa ama pero hindi niya kayang pigilan ang emosyon, talagang sobrang nagiging sensitive na siya. Kaunting kibot lang ay nasasaktan na siya o kaya ay nagtatampo, minsan nga ay umiiyak pa.
"You don't need to cry."
"At bakit hindi? Dapat hindi pumayag si mommy na tanggalin ang mga aparatong bumubuhay kay daddy!"
"Hindi pa naman tayo sigurado kung ano ang dahilan kung bakit tinanggal na ang mga aparatong nakakabit sa kanya." Nag-angat siya ng tingin kay Aeon. He wiped her tears gently using his thumb. "Kaya kailangan natin magpunta sa Hospital para malaman natin ku
