Asiye
İnsan ne kadar tuhaf bir varlıktı. Bulunduğu durumdan kurtulmak için bir kurtarıcı arardı. Kendi kurtarıcı olmak istemezdi. Hâlbuki o insanda olan inanç, güç bizim içimizde de vardı. Lakin insan yine de beklerdi.
Hayat bir yoldu. Bu yolda güçlü olup tek başına da yürüyebilirdi insan ama yanına bir yoldaş arardı. Yoldaş varsa yol da güzeldi çile de. Bu dünyayı güzelleştiren iki kelime, bir çift gözdür. İnsanlık sadece yoldaş aramaya gelmiş.
Dedim ya bu yolu kendim yürürüm. Kendi kendimi kurtarırım. Herkese kafa tutarım. İnsan yanına bir yoldaş arıyor. Bir kurtarıcısı olsun istiyor. İki kelime konuşacak biri olsun yanında. Ağlayınca omuz arıyor. Gülünce iki çift göz görmek istiyor.
Ben çok küçüktüm annem öldüğü zaman. Yine de onu hatırlıyorum. Ben evleneceğim demiştim. Saçımı ok
