Chapter 3
777 Words
Chapter 3
Weird
**
Sab's POV
12:00 am
Nagising ako sa hindi ko malamang dahilan.
Pagkalabas ko ng kwarto iba pakiramdam ko eh. Parang may ibang presensya.
Hindi ko pa pala nabanggit sa inyo na malakas pakiramdam ko. Hindi ko din alam kung bakit. Kapag may nakatitig sa akin alam ko. Kapag may papalapit o kung may tatama sa akin alam ko din kung saan galing o kung ano man iyon.. weird right? I don't effin care.
Agad akong bumaba para uminom ng tubig. Napatigil ako ng may naramdaman akong presensya na papunta dito sa kinatatayuan ko.
Agad akong sumiksik sa likod ng nakabukabukas na pinto. Gets nyo? Ahh basta yun na yun.
Nakalampas yung tao sa pinagtataguan ko. Napag desisyunan kong sumunod sa kanya kaya lang pagkalabas ko sa pinagtataguan ko bigla syang humarap.
"Nasaan si Henry Sandoval?" Tanong nya sa akin. Medyo natakot ako sa boses niya pero hindi ko lang pinahalata.
Parang pamilyar yung mukha nya. Parang nakita ko na sya. Hindi ko lang alam kung saan.
"Wala akong kilalang Henry." plain kong sagot. Eeh sa hindi ko naman talaga kilala eh? -_-
"Hmmmm I see... This is getting interesting show me your ability." Naka ngiti nyang sabi. Pero hindi yung friendly. Pang demonyo ehh.
"..." - ako
"Come on princess. I know you have."
Nakita kong dumating sila alexa.
Pigil-pigil nila si David. Alam ko susugurin na nya yung lalaki.
Pagkarinig ko ng salitang princess parang gusto ko yung tawag na yun sakin..
Princess...
Princess...
Princess...
Paulit-ulit yan sa utak ko. Bigla akong nakaramdam ng kakaiba. Biglang luminaw ang paningin ko, parang may kakaibang energy na dumadaloy sa katawan ko. Tumingin ako sa kanya at tumakbo papunta sa kanya.
Nagulat ako dahil sa bilis ko. Dapat aabot pa ako ng isang minuto para makapunta sa harap nya. Pero parang isang segundo lang nasa harapan na niya ako.
Bigla ko nalang sya sinuntok at umikot ako para tadyakan sya.
Hindi ko alam. Kusang gumalaw yung katawan ko ng hindi ko namamalayan. Tumilapon sya sa pader na dahilan nag pag c***k nito.
Dumugo na yung bibig nya pero nakuha nya pang ngumiti.
"Relax princess. Di ako lalaban. Nice ability. Nakuha mo sa tatay mo."
Tatay ko? Hindi ko kilala tatay ko ehh..
"Hanggang sa muli nating pagkikita, Princess. Adios." saad ng lalaki bago siya tuluyang naglaho.
Pero bago siya nawala nakita kung umiba ang kulang ng mata niya. Parang apoy? Pinilig ko ang ulo ko. Ako lang ba o talagang umiba yung kulay ng mata niya? Para akong sasabog sa nararamdaman ko ngayon. Naguguluhan ako, ang daming tanong sa isip ko.
Napatingin ako kila alex at...
0_____0 - alexa
0_____0 - rocco
O_______________O - David
0_0 - ako
Nagulat ako dahil blue ang mga mata nila.
"B-bhessy? Bakit kulay blue mata mo?"- Alexa
"Huh? Blue?!" - ako sabay tingin sa salamin. Blue nga.
Pano nangyari yun? Kanina lang black ehh.
"Aaaaah!"- sigaw ni alexa na nakatingin sa salamin. Andito na pala silang tatlo sa likod ko nakitingin din sa salamin.
Blue din kasi mata nilang tatlo.
"Pano nangyari yun!"- David.
"Just relax... breath in... breath out... now close your eyes and imagine that your eyes are black again...... Now.. open your eyes."
Sinunod naman nila Ang sinabi ko at unti unti nang bumalik sa normal yung mata namin.
"Halah?! Pano nangyari yun?!" Gulat na tanong ni Rocco.
Ganyan din tanong ko sa sarili ko. Parang may nag-uutos sa akin na yun ang gawin. Gulong g**o na ako.
First, he asked me about my father.
Next, he called me princess. Which is parang natural lang at parang para talaga sa akin yung tawag na yun...
Urghhhh! Ewan.
Pumunta nalang ako sa kusina at uminom ng tubig.
Sumunod din pala yung tatlo.
" Sab? Bakit ka nya tinawag na princess? Bakit ang galing mo kanina? Bakit ano daw? ADIOS?! ano yun?" Hestiric na tanong ni Alexa.
*boogshh!*
"Aray! Bakit kailangan may batok?!"- Alexa
"Yung totoo? Adios lang di mo alam ibig sabihin? Paalam yun sa spanish." - Rocco
Well yeah nakalimutan ko, mahilig mag aral Si Rocco ng kung anu anong lenguahe. Nung martes japanese gamit nya. Ewan ko sa kanya.
Pero nagpapasalamat parin ako sa kanila dahil kahit papaano napagaan nila agad ang atmosphere.
*sigh* pero bakit parang may gusto akong malaman na... na.. basta ewan ko.
Yung feeling na gusto mo kumain ng something tapos pag dating mo sa cafeteria hindi mo type lahat ng pagkain? Parang ganun hindi nga lang pagkain yung tungkol nga lang sa pagkatao ko.
Aish!!! Basta.
"Ano iniisip mo?"- David
"Wala." - ako -_-
Umakyat nalang ako sa kwarto ko. Pero nasa harap na ako ng kwarto ko ng may mapansin ako sa may dulo hallway.
Weird...
Parang may square na umiilaw yung apat na sulok. Pero kulay blue...
Dahan dahan akong lumapit at may nakita akong thumb mark na ewan.
Nilapat ko yung thumb ko at biglang bumukas yung ding ding.
May nakita akong apat na symbols hindi ko alam kung ano ibig sabihin.
Pero biglang sumakit yung ulo ko na parang mabibiyak.
Then everything went black.
**End of Chapter 3**
- Writer
