1 ay sonra...
"Emre!" dedim sinirle. Emre beni umursamadan eve doğru sürüyordu arabayı, ağlamak istiyordum. Ateş şuan bardaydı ve Ateş beni Emre'ye emanet etmişti. Bende onunla birlikte gitmek istiyordum ama beni götürmemişti, gizlice arabanın anahtarını alıp kaçmıştım ama korumalar çok gitmeden durdurmuşlardı beni. Emre de anahtarları elimden alıp beni eve götürüyordu şimdi. Barda önemli bir iş görüşmesi yapacağını söylemişti ama bende onunla gitmek istiyordum yine de çünkü 1 aydır hamile olduğum için hiçbir şey yaptırmıyolardı bana ve sıkıntıdan patlamak üzereydim. Emre bana döndü.
"Tamam bak uslu durursan seni sahile götüreceğim." Heyecanla Emre'ye baktım, sahiden yapar mıydı bana bu iyiliği? Ateş evde olmadığı zamanlarda çok sıkılıyordum, normalde hep dışarı çıkıyorduk. Emre beni ka
