67. BÖLÜM

1387 Words

2 gün sonra... "Ya baba anneme bir şey söyler misin?" dedim babama doğru kaçarak. Babam sırıtarak beni arkasına aldı ve anneme baktı. "Yağmur rahat bırak kızı doydum diyor işte." Annem kaşlarını çatarak hala üzerimize doğru gürüyordu. "Karışma sen Aras, zayıflamış kızımız yemesi lazım. Sonra başlarsın sen bizim kızımızı hiç beslememişsin kuş kadar diye söylenmeye." Babam güldü. "Tamam söylenmeyeceğim söz.. rahat bırak kızı." Annem elindeki kase ve kaşığı masaya bıraktı, Esma abla ile aylarca mutfakta çalışmıştı yemek üzerine. Öncesine göre biraz daha geliştirmişti kendini. Babamla koltuğa oturduk birlikte, annemde mutfağa gitmişti hava kararmıştı çoktan. Teknelerin ışıkları etrafı aydınlatıyordu. İstanbul'a çok uzak olmayan sakin bir yere gelmiştik,  etrafta korumalar ve bizden başka k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD