42. BÖLÜM

1175 Words

Telefonum çalıyordu. Gözlerimi yavaşça aralayıp telefonumu elime aldım. Hava hala karanlıktı. <3 arıyor... Derin bir nefes alıp telefonu açtım. "Efendim?" "Ağladın mı sen?" Anlamıştı işte. "Annemle konuştuk biraz sorun yok. Uyumadın mı hala sen?" Saate baktım sabah olmak üzereydi. "Ne konuştunuz?" Sıkıntılı bir nefes verdim. "Kavga etmedik merak etme, eskilerden konuştuk biraz. Bu aralar çok duygusalım biliyorsun." "Geliyorum" "Hayır" dedim hemen. "Seni o halde yalnız bırakamam Arya" "Ateş ben iyiyim, güzel oldu bence anneme içimdekileri söyledim. Babaannenin yanında kal, yarın sabah gelirsin." "Sensiz uyuyamıyorum." "Görüntülü aramamı ister misin?" Telefonu kapatıp tabletten görüntülü aradı. Kenardaki lambanın ışığını hafifçe yaktım. O da benim gibi yataktaydı. "Gözlerin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD