Capitulum 12
2042 Words
(Empress Charlene Gail's POV)
Andito ako ngayon sa mall bumibili ng suit para kay kuya clinton.
"Miss pwedeng pakikuha yun?" Turo ko dun sa black suit.
"Sige po ma'am" sabay kuha nito.
Pag ka kuha nito ay ibinigay saakin.
may gumuhit na ngiti sa aking labi ng makita ko ito. Alam kong babagay ito kay kuya.
"kukunin ko to." Pag sasabi ko sa saleslady. Nag pakuha nalang ako ng bago at ung size ni kuya clinton.
Nasa may cashier ako at nag babayad ng may tumawag saaki.
"Charlene?" Halata sa boses nito na hindi ito sigurado.
Boses palang ay kilala ko na. Napapikit nalang ako at bumuntong hininga bago sumagot.
"Yes?" Nakangiting sabi ko sa kanila.
Akala ko ay siya lang mag isa pero may kasama pa pala sila.
"andito ka lang pala charlene na mimiss ka na namin." Sabay yakap nito saakin.
Ipinakita ko sa kanila na parang nag aalinlangan ako.
"Hmmm? Excuse sino po kayo?" Akmang yayakapin na ako ng mga ito
Nakita ko ang lungkot sa mga mukha nila.
"Charlene, ako ito si kuya cyde mo. At ito naman si kuya calvin mo, si kuya christian mo at si kuya clifford mo" nag aalangan man si cyde na sabibin yun. Pero sinabi pa rin niya.
"Sorry po wala po akong kapatid nag iisang anak lang po ako." Bakas sa mukha nila ang pag ka lungkot.
"Charlene alam namin na marami kaming pag kakamali sayo. Please patawarin mo na kami." Malumanay na pag kakasabi nito.
"Ma'am ito na po ung nabili niyo." agad naman akong tumalikod sa kanila at kinuha ito. Pag tapos ay humarap sa kanila ulit.
"Look, hindi ko po kayo kilala may name is charlene lopez. Kung sino man ang charlene na hinahanap niyo ay sana makita niyo na. Maswerte siya dahil may kapatid siya na kagaya niyo. At kung ano man ang nagawa niya sa kaniya. Im sure mapapatawad niya kayo." Hindi ko na hinintay na mag salita sila agad akong umalis.
hindi ako makapaniwala na ako pa talaga ang nag sasabi nun. Samantalang ako nga itong hinahanap nila.
-----------
(Cyde John's POV)
Laking pang hihinayang ko na hindi pa pala si charlene yun.
Napatingin ako kay kuya christian ng mag salita ito
"Tingin mo totoo ung sinabi nung charlene din yung pangalan. Mapapatawad pa kaya tayo ni empress?" Naka kunot noong tanong nito.
"Siguro kayo pwede pa pero ako sa tingin ko ay malabo." Naka yukong sabi nito.
"Im sure mapapatawad ka ni charlene. You know her hindi ka matitiis nun kayong dalawa ni clinton. Dahil kayo ang pinaka close sa kaniya." Sabay tapik ko sa balikat nito.
May sumilay naman ngiti sa mga labi nito.
"Sana nga. I wont stop hanggan sa mahanapna natin siya."
"Mahahanap din natin siya kuya tiwala lang." Seryosong sabi ni clifford.
---------
(Clinton Klein's POV)
Stress na ako dahil dalawang araw na akong nag oover time sa trabaho ko. Masyadong maraming kailangan gawin.
Binitawan ko ang ballpen ko at sumandal sa upuan ko. Pag tapos ay pumikit ako at hinilot hilot ko ang ulo ko.
Narinig kong may pumasok pero hindi ko ito pinansin siguro ay secretary ko lang yun na may kailangan sa office ko.
Nagulat nalang ako at napadilat ng may nag mamasahe na din sa balikat ko.
Agad akong napatingin dito. At napangiti.
"Ikaw lang pala yan akala ko kung sino na."
"Mukhang stress na stress ka na kuya. Dapat nag papahinga ka din pa minsan minsan." Nakangiting sabi nito.
"Alam mo naman na kailangan kong amg work charlene para saatin din ito." Malumanay na pag kakasabi ko.
" i dont need your money kuya." Naaasar na sabi nito.
Napatawa nalang ako sa sinabi nito.
"Ofcourse you dont mas mayaman ka pa nga saakin. At soon lalo kang yayaman kungmag papakasal kayo ni mafi." Ng banggitin ko ang pangalan ni mafi ay biglang lumungkot ang mga mata nito. Halata mo na may probleme. "Charlene nag away ba kayo?" Naka kunot noong tanong ko dito.
"Bakit naman kami mag aaway kuya hindi naman kami." Pilit nitong tinatanggal ang lungkot sa mga mata niya pero hindi niya magawa. I know namimiss niya na si mafi.
May mga bagay na hindi ko pwedeng pakielaman sa ngayon. But soon i know na dapat na akong makielam.
"Akala ko lang naman ay kayo. Dahil sa dalawang taon na mag kasama kayo ay kala ko may mabubuong pag ibig" natatawang sabi ko.
"Ang corny mo kuya. Malabong mangyari yun. Dahil may fiance na si mafi." Nakataas na kilay na sabi nito.
"Woahhh so umaasa ka?" Ng aasar na tanong ko dito.
"No bakit ako aasa? Marami pang ibang nag kakagusto saakin" opsss napikon na ang baby sis ko.
"Nag bibiro lang ako empress." Nakangiting sabi ko.
"Whatever dont call me empress hindi tayo close." Mukhang napikon talaga si charlene.
Tumayo ako sa upuan ko at lumapit sa kaniya at pag tapos ay niyakap siya.
"Ito naman little baby sister ko masyadong pikon. Wag ka ng magalit kay kuya. Dalawa na nga lang tayo mawawala ka pa. Edi ako nalang mag isa." sabay pout ko.
"Mukha kang unggoy kuya dont do that again." tumatawang sabi nito.
"Charlene naman sorry na." Seryosong sabi ko dito.
yumakap lang ito saakin bilang sagot sa sinabi ko. I know na okay na kami.
"Nakita ko sila kuya. At pinag kamalan nila akong si charlene na hinahanap nila." Agad akonv napakalas sa yakap namin .
"What happen sinaktan ka ba nila?" Sabay check sa braso nito.
"No im fine kuya umalis din ako agad." Bumalik ako sa pag kakaupo ko sa upuan ko. "Siya nga pala binili kita ng suit mo." Sabay bigay saakin ng paper bag.
Agad kong tinignan ito. At ang ganda.
"Thank you little sis."
"your always welcome kuya. Aalis na ako mag gagawin pa ako." At tumayo na ito lalabas na sana ito ng pinto ng mag salita ako.
"Ingat ka" hindi na ito nag salita at lumabas na ito ng pinto.
Malaki na nga ang pinag bago niya. Pero siya parin ang charlene na kapatid ko na mapagmahal at maalagang kapatid. Kung titignan malaki ang pinag bago niya. Pero kapag pinapahalagahan ka niya. Makikita mo parin ang charlene na mahina at mabilis mag patawad. masyado lang siyang nasaktan sa ngyari. Kailangan niya lang ng taong mag mamahal sa kaniya at di siya iiwan. Ung taong bubuo ulit sa pag ka tao niya na sinira ng mga tao sa paligid niya.
---
(Queen Christine Jainy's POV)
"Mom" sabay yakap dito at iyak. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Sobra na akong nasasaktan.
"Shhhhh wag ka ng umayik " pag papakalma niya saakin.
Andito ako ngayon sa mansyon. Ilang araw na din hindi umuuwi si charlie. Kaya nag decide ako na pumunta dito.
alam kong si mama lang ang makakaintindi sa nararamdaman ko.
"Ang sakit mom. Mahal ko siya pero hindi niya ako mahal." Sabay hagulgol ko dito.
"Ayos naman kayo sa loob ng dalawang taon pero bakit biglang ganito?" Tinanggal nito ang pag kakayak ko sa kaniya. Kaya nakita ko ang pag tataka nito.
Nag pahid muna ako ng luha sa mga mata bago mag salita.
"Mom totoo na okay lang kami 2 years ago. pero may bago kaming governor sa school. Her name is charlene. mag ka mukha sila ni charlene. I dont know kung siya ba talaga yun or hindi pero hindi naman niya kami matandaan." pilit kong kinakalma yun sarili ko.
"So charlene din ang pangalan. Kamusta naman sila?" Nakikita ko sa mga mata ni mommy ang galit.
"Maayos sila mom. Kumukuha na si charlie ng annulment papers para saamin. Para maging sila na ng charlene na yun." At doon unti unti ng tumulo ang luha ko.
"I'll make sure na hindi siya makakakuha ng annulment paper. At yang charlene na sinasabi mo i'll make sure na mawawala siya sa landas niyo. Kaya wag ka ng umiyak anak. " unti unti sumilay sa mga mukha koang saya.
I know my mom will do whatever she says.
niyakap ko ulit to bago mag salita."thank you mom your the best." Natawa nalang ito sa sinabi ko.
---------
(Chris Jim's POV)
"Sir" pag tatawag ng secretary ko.
"Yes?" Cold na pag kakasabi ko dito.
"Andito po si sir calvin." Magalang na pag sabi nito.
"Papasukin mo." Nag nod lang ito at pinapasok si calvin.
Pagka kita ko palang sa anak ko ay nakita ko narin ang yumaong asawa ko. Kamukhang kamukha ni calvin ang mama niya.
"Dad" walang buhay na sabi nito.
"Why son?" Nag tataka kong tanong dito.
"Just this one dad help me find charlene please." kita ko sa mga mata nito ang pag mamakaawa.
"You know i cant do that calvin." Seryosong sabi ko dito.
"Please dad just this once. Clinton is back and charlene is still no where to be found." Kita sa mga mata nila ang lungkot.
"Give me one reason calvin kung bakit gusto mong hanapin ang bastardo mong kapatid?" Naka kunot noong tanong ko dito.
"Kasi sa huli mo lang malalaman ang halaga ng isang tao pag wala na ito dad. wag mong hayaan ang sarili mo na lamunin ng galit dad. alam mo din na si charlene lang ang makakatulong saatin" tama naman si calvin ng sinasabi. But whenever i see charlene. Naaalala ko ang mga panloloko ng dati kong asawa.
Pero may punto si Calvin si Charlene lang ang makakatulong sa papalubog na mafia and kompanya namin.
"I'll try to find her. tawagan mo na si clinton tell him to go here now!." Agad agad itong nag nod at tumayo at lumabas na.
Agad kong tinawagana ang private investigator ko at sinabi na hanapin si Charlene.
------
(Empress Charlene Gail's POV)
Eto ang araw na ipapa DNA test ko kaming 3. Ako,si dad, at si christine.
This time malalaman ko na kung totoo ba siyang anak.
Agad akong nag punta sa kotse ko at dinala ang sample sa ospital.
2-3 days bago ko ito makuha.
Papaalis na sana ako ng ospitalng makasalubong ko si mark.
"Charlene" pag bati saakin nito.
"Mark." Walang ka buhay buhay kong sabi.
"Can i talk to you for awhile?" Nag nod nalang ako.
Nag punta kami sa isang coffee .
Nag order lang siya ng dalawang cappuccino.
"Thanks" ibinigay niya saakin ang isa at kaniya naman ung isa.
"charlene kamusta na si mafi?" Hindi naman ako na bigla na hindi niya alam na ako ito.
Sa lahat ng DA si mark ang pinaka hindi madaling maloko. Isa siya sa pinaka matagal ko ng nakasama kaya kilalang kilala na niya ako.
"sinong mafi?" Kunot noong tanong ko sa kaniya.
"Wag na tayong mag lokohan charlene. Maybe sila maloloko mo dahil kahawig mo lang si charlene. Dahil may nag bago sa mukha mo. But you know me magaling akong mag observe and since una ko palang kita sayo i know its you." Bakit ko nga bang hindi magawang aminin sa DA na ako ito.
Kasi dahil ba galit ako sa kanila. Kasi ni hindi man lang nila ako hinanap. Dahil ba di man lng nila ako tinulungan noong panahon na kailangan ko sila. Dahil ba natanggap nila si adella maging leader kahit ako dapat yun. bakit nga ba talaga ako nagagalit?
Yan ang lagi kong tanong sa sarili ko.
"Mark hindi ko alam yang mga pinag sasabi mo." Naiinis kong sabi.
"Owww okay sige eto nalang siguro aamin ka na dito. Pano mo ieexplain saakin ang bahay sa batangas?" Naka smirk ma sabi nito
"Anong meron sa bahay sa batangas?" Kunot noong tanong ko dito.
"Its mafi's property. Kami ni mafi ang nag pagawa nun. at natulog ka pa sa kwarto niya now tell charlene hindi ba talaga ikaw yan?" Kita ko ang ngiting tagumapay niya.
Now i dont have any choice but to admit it.
Napa buntong hininga nalang ako bago sagutin.
"Fine ako nga ito. Ano naman pakialam mo kung ako ito?" Naiinis kong sabi.
"na mimiss ka na namin charlene." Halata sa mukha nito na totoo ang sinasabi nito.
"Oh please mark wag ako iba nalang. Di na ako papaloko sa inyo. Thanks for the coffee aalis na ako. Dont you dare tell them na ako ito. You know me mark. Kaya kitang patayin." Hindi ko na hinintay ang sagot nito. Agad na umalis na ako.
- Writer
