Love Hurts So Good

Keith Vincent Huminga ako ng malalim habang nasa loob ako ng sasakyan ko dahil nandito ako sa backseat habang pinagmamasdan ang labas ng kompanya namin. Ngayong araw ang araw na ako na ang magiging bagong chief executive nitong kompanya namin. Napailing na lang ako, wala naman akong ibang choice kundi sundin lahat ng gusto nila kahit pa labag sa mga kagustuhan ko. Nasa backseat ako habang nakatulala at nakaabang lang ang driver ko sa tapat ng kotse. Bumalik ako sa ulirat nung makita kong kumatok ang isa sa mga security ko sa binta kaya binaba ko yo’n. “Sir, ready na po lahat.” Sambit nito sa akin mula sa labas kaya tumango ako at sinara ang bintana tapos ay bumaba na din ako ng sasakyan. Nasa labas pa lang ako ng building namin ay kita ko na ang tinginan ng mga tao na pamilyar sa akin ang mukha dahil ang iba ay mga employees namin at ang iba naman ay applicants for the vacant positions. “Magandang araw, Sir Kelth Vincent!” Rinig kong magigiliw na bati ng mga ito sa akin kaya tumango ako at ngumiti sa kanila. Nasa elevator na kami nung makasalubong ko si Mrs. Delo Santos, isa sa mga matagal nang loyal employee ni Dad and serves as his secretary for 30 years. “Mrs. Delo Santos? Why are you living?” Kunot noong tanong ko sa kaniya nung makasalubong ko siya sa elevator. Ngumiti siya at napayuko ng bahagya na parang nahiya. “Ah, Sir Keith, alam niyo naman ho na matagal na ko nagsisilbi sa kompanya niyo. I guess your Dad’s retirement is a sign for me too final retire and rest. Gusto ko naman ho matutukan ang pamilya ko. You know, for the past 30 years, I’ve busy at work and dedicated myself in your company.” Nakangiting paliwanag nito kaya napatango ako. “Naiintindihan ko ho, maraming salamat ho sainyo, for keeping my Dad on track and making sure to organize everything such as his schedules for the past year. My family highly appreciated that.” I said and after that she get out of the elevator then I entered. Mayroong kaming ibang employees na kasabay sa elevator kaya naman tahimik at parang ang awkward ng kilos nila na para bang iwas sila at maiilang sa akin. “Sino ang papalit kay Mrs. Delo Santos. Have you find someone to replace her?” Baling ko sa isa sa mga HR manager ng kompanya na katabi ko. Tumango ito at ngumiti. “Yes, Sir! And it will gonna be her first day too.” Sambit nito kaya napailing ako. Bumukas ang elevator kaya agad akong bumaba at nung makababa ako ay siyang baba naman din nung iilang employee na kasabay namin. Napaatras ako nung biglang may babaing sumulpot sa harapan ko at nagmamadali itong tumakbo papunta malapit sa magiging opisina ko. She looks in hurry nung nabangga niya kami kaya pare-pareho kaming napahinto sa paglalakad. Lumingon siya sandali sa amin at tumango. “Sorry po.” Sambit niya bago nagmamadaling umalis sa harapan namin. “Aba! What a disrespectful woman.” Rinig kong malakas na komento ni Samantha, our HR manager at humarap ito sa akin at humingi ng din siya ng sorry. “Bagong hire lang yo’n, Sir! Hayaan niyo at pagsasabihan-“ “No, she already said sorry so I don’t think there’s a need for that.” Putol ko sa kaniya at dumiretso na ko papunta sa magiging opisina ko. Malaki ang dating opisina ni Dad. It is like a two room and too large for an office but it is comfortable to work in so I didn’t bother to renovate or move to another office. Besides, the interior is just plain but very complementing. I hate overly designed places. I entered the office and I was looking around when the door suddenly opened. Nakita ko ulit ‘yung babaing nakabangga sa amin sa hallway kanina. Nanlaki ang mata niya nung makita niya ako sa loob at parang nagdadalawang isip na siyang tumuloy. “Come in.” Sambit ko sa kaniya tapos ay naupo ako sa swivel chair na nasa likuran ko. “Good.. Morning, Sir.” Sambit nito nung makapasok siya sa loob. “I guess, you are my new secretary, aren’t you?” Sarkastikong tanong ko sa kaniya at nag angat ako ng tingin sa kaniya. Nag aalangan siyang tumango. “Opo- Sir! Pasensya na po sa nangyari kanina, nagmamadali po kasi akala ko.. hindi ko naman po sinasa-“ “That’s alright.” Putol ko sa sinasabi niya dahil mukha siyang kinakabahan at nini-nerbyus. I took a deep sight at sinandal ko ang likod ko sa swivel chair na kinauupuan ko. “So, I guess we both new here and this is both our first day here but the difference is I’ve been here before and you aee completely a stranger here.” “Now, I get that you that you feel a bit nervous but I hope that will never happen again. Let me clear this up.” I said in a serious tone. “I have only three rules that you have to follow. You might want to take a seat first?” Seryosong sambit ko pang muli tapos ay agad siyang naupo sa upuan na nasa harapan ng table ko. “First, I hate late. Second, ayoko ng slow at tanga and third, I hate people who always have alot of questions at paulit ulit and don’t question my decision and choices. Do you understand?” Kunot noong tanong ko sa kaniya at siyang tango naman niya. “Yes po, Sir! That’s all noted po.” Nakangiting tugon niya pa tapos ay akmang tatayo na sana siya kaya tinaasan ko siya ng kilay. “Did I told you to leave?” Kunot noong tanong ko sa kaniya kaya umayos siya ng upo. “Ah Sorry po-“ “Ayoko din ng pinapangunahan ako, naiintindihan mo ba?” Paalalang tanong ko sa kaniya. “By the way, what’s your name?” Tanong ko sa kaniya. “Luna Isabella po.” Magiliw na pakilala niya tapos ay inabot niya sa akin ang kamay niya. “You may go.” Utos ko sa kaniya at niya dismayadong binaba ang kamay niya at tumayo. “Sungit.” Rinig kong pabulong na komento niya bago lumabas ng opisina ko. What the? Did ahe really think that I won’t hear her?! I chose to ignored what she said and let her leave my office. Luna Isabella, what a beautiful name. That suits her so well.