มลทินมาร

อาริสาทำงานด้วยความตั้งใจ​และความขยัน​ของเธอก็ทำให้เพื่อนร่วมงานต่างรักใคร่​ ทีแรกพนักงาน​หนุ่ม​ๆในร้านล้วนจีบเธอเพราะ​ใบหน้างดงามดึงดูดคนรอบข้าง แต่พอเอาจริงๆเธอจับทุกคนทำเพื่อนหมดจนตอนนี้ไม่มีใครมาจีบเธออีก เพราะตอนนี้ทุกคนในร้านไม่ว่าจะหญิงหรือชายล้วนเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีของเธอ "ริสา! ​ เธอเห็น​โต๊ะ​นั้นมั้ย" เพื่อน​สาวเสิร์ฟ​ด้วยกันชี้ให้เธอดูแขกที่เพิ่งจะนั่งลงอย่างตื่นเต้น หญิงสาวมองตามมือเพื่อนแล้วพยักหน้าโดยไม่ได้สังเกตอาการของเพื่อน "อ๋อ​ เห็นๆเดี๋ยว​ไปรับออร์เดอร์​ก่อนนะ" อาริสารีบเดินเข้าไปรับออร์เดอร์​ทันทีเพราะคิดว่านั่นคือสิ่งที่เพื่อนต้องการบอก เพราะทุกครั้งเมื่อมีลูกค้าที่ยากจะรับมือ เพื่อนๆมักจะส่งเธอเข้าไปบริการเนื่องจากรอยยิ้มหวานๆของเธอและความใจเย็นที่มี ทำให้เรื่องที่เพื่อนๆว่ายากกลายเป็นเรื่องง่าย "สวัสดี​ค่ะคุณ​ลูกค้ารับอะไร​ดีคะ" เสียงหวานเอ่ยถามลูกค้าสาวสวยที่มาพร้อมกับบุรุษ​ที่มีใบหน้าหล่อเหลา​แต่ดูดุดันจนกลายเป็นน่ากลัว เมื่อเห็นใบหน้าที่เรียบสนิท​ของเขา​ อาริสาก็รู้สึกคล้ายจะขนลุกขึ้นมาเสียดื้อๆ ดิเลียนมองใบหน้าหวานของแม่สาวเสิร์ฟ​อย่างถูกใจดวงตากลมโตสดใสล้อมกรอบด้วยขนตายาวงอน จมูกโด่ง​เล็กรับกับริมฝีปาก​อิ่มสีเชอร์รี่​ คิ้วเรียวสีน้ำตาลเข้มเช่นเดียวกับ​สีผมและสีตาของเธอง ในความคิดของดิเลียนเธองามเกินกว่าจะเป็นแค่เด็ก​เสิร์ฟ​ ซิลเวียเห็นดิเลียนจ้องอาริสาก็ตวัด​ตามองอย่างไม่พอใจ "เอา..." ซิลเวียสั่งอาหารด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ จนอาริสารับรู้ได้ว่าซิลเวียคงจะหึงหวงแฟนหนุ่มหน้าตาดีของเธอ อาริสาจดออร์เดอร์​และรีบนำส่งห้องครัวทันทีระหว่างรออาหารเพื่อนสาวเสิร์ฟ​คนเดิมก็เข้ามาหาอย่างตื่นเต้น "เป็นไงมั่งริสา" "เป็น​ไง... เรื่องอะไรอ่ะลอร่า" "โต๊ะ​ที่เธอไปรับออเดอร์​ไง​ นั่นน่ะคุณ​ดิเลียน​ มอนเรเน​ เจ้าของโรงแรมและคาสิโน​ที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี​เลยนะอายุสามสิบห้าแต่หล่อขาดใจ​ มีสาขาโรงแรม​ในต่างประเทศ​เยอะแยะ​ส่วนนั่นคุณ​ซิลเวียนางแบบดังคู่ควงเขา" อาริสาถอนหายใจเมื่อได้ยินคำว่าคาสิโน​จากเพื่อนเพราะ​เธอรู้ดีถึงโทษของมัน เธอไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นความความรวยหรือความหล่อของเขาเลยแม้แต่น้อย ยิ่งรู้ว่าเขาร่ำรวยจากธุรกิจคาสิโนเธอก็ยิ่งสะท้อนใจ " ทำไ​ม​ชอบเขาหรือไง" อาริสาเอ่ยแซวเพื่อนร่วมงานที่รุ่นเดียวกับเธอ เลยถูกเพื่อนสาวค้อนใส่พร้อมตีแขนเบาๆ " บ้า... แค่ชอบความหล่อของเขาแต่อย่างอื่นไม่จ้ะ​ เธอไม่เห็นเหรอเขาน่ากลัวจะตาย เขาโหดมากนะมีข่าวว่าเขายิงคนตายแล้วนั่งทานข้าวต่อหน้าตาเฉย" อาริสาทำคอย่นเมื่อได้ยินดังนั้น เพราะเธอรับรู้ได้ว่าเขาน่ากลัวอย่างนั้นจริงๆ "อูย...หล่อแต่แบบนี้ก็ไม่ไหวนะ" เมื่อได้อาหาร​อาริสาก็นำเสิร์ฟ​ทันทีเธอตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองโดย​พยายาม​ไม่มองหน้าลูกค้ามากเกินไป ทำให้ดิเลียนไม่พอใจอย่างมาก มาเฟีย​หนุ่ม​เคยแต่เป็นที่สนใจวันนี้เขาขัดใจนักที่แม่สาวเสิร์ฟ​หน้าหวานคนนี้ทำเมินทั้งๆที่เขามองเธอยู่ " ริสาเธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า" "ใครหรอลอร่า" "ก็คุณ​ดิเลียนกับคู่ควงเขาน่ะสิฉันสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนผลัดกันมองเธอตลอดเลย" ถึงอาริสาจะรู้สึกได้ว่าถูกจับจ้องแต่เธอก็พยายามทำเป็นไม่สนใจ เพราะเพียงแค่เห็นเสียวหน้าดุดันหัวใจเธอก็เต้นไม่เป็นจังหวะ "ฉันไม่ได้​ทำอะไรนะ​ คิดมา " ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนเงินและอำนาจก็อยู่เหนือความถูกต้องสินะ" อาริสารำพึงเบาๆอย่างปลงๆคงมีแต่คนรวยเท่านั้นที่จะอยู่เหนือกฏหมาย​ เธอคิดและเผลอไปจ้องใบหน้าหล่อเหลา​แต่ดุดันของเขา แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อรู้ตัวว่าจ้องเขาอยู่​แล้วเขาก็จ้องกลับด้วยสายตาหมิ่นแคลน จนใบหน้าหวานร้อนผ่าวด้วยความอับอาย อาริสาไม่รู้เลยว่าเพราะเหตุใดเขาถึงมองเธอด้วยสายตาเช่นนั้น เธอได้แต่ภาวนาในใจอย่าให้เขาคิดที่จะมีปัญหากับพนักงานตัวเล็กๆอย่างเธอ เพราะถ้าหากเป็นอย่างนั้นเธอคงจะต้องเดือนร้อนอย่างที่เพื่อนบอก