7 Nights ซื้อรักหนุ่มบาร์โฮสต์

ตอนที่ 1 : เลิกกัน

“ตอนนี้ถึงเวลาที่เราจะมาประกาศชื่อพี่รหัสกับน้องรหัสกันนะคะ มีน้อง ๆ คนไหนมีพี่รหัสอยู่ในใจแล้วบ้าง”

เสียงรุ่นพี่ผู้ซึ่งทำหน้าที่เป็นพิธีกรในงานรับน้องกำลังพูดใส่ไมโครโฟนต่างก็ทำบรรดาน้อง ๆ เฟรชชี่ที่กำลังทำกิจกรรมกันอยู่ในห้องประชุมตื่นเต้นกันยกใหญ่

อายตากำลังนึกย้อนกลับไปถึงวันที่ตัวเองได้พบกับกริช แฟนหนุ่มเป็นครั้งแรก ยิ่งนึกย้อนวันวานกลับไปเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกมีความสุขจนเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“พวกพี่ได้ทำการติดรายชื่อพี่รหัสกับน้องรหัสไว้ที่บอร์ดด้านหน้าคณะแล้วนะคะ หลังจากจบกิจกรรมน้อง ๆ สามารถไปดูได้เลย ดูเสร็จแล้วก็ตามหาพี่รหัสตัวเองให้เจอด้วยนะ” รุ่นพี่พิธีกรประกาศอีกครั้งก่อนที่จะปล่อยให้ทุกคนแยกย้าย

รุ่นน้องปีหนึ่งหลายคนต่างก็วิ่งกรูกันไปเบียดเสียดกันอยู่หน้าบอร์ดประกาศของคณะ เว้นก็แต่อายตากับแมงเม่าที่ไม่อยากเบียดเสียดกับคนเยอะก็เลยปล่อยให้คนอื่นดูรายชื่อไปก่อน รอให้ทุกคนดูเสร็จแล้วพวกตนค่อยไปดูก็ไม่สาย

‘อันดับที่ 15 พี่รหัส นายกฤษติกร เทพทรัพย์อนันท์ น้องรหัส น.ส. ไอยลดา วิวัตหัถยากุล’

หลังจากได้รายชื่อแล้วอายตาก็ออกตามหาพี่รหัสทันที

‘พี่กฤษติกร พี่กฤษติกร’ สาวน้อยท่องชื่อพี่รหัสในใจซ้ำ ๆ เพื่อกันลืม

อายตากับแมงเม่าสองสาวสวยน้องใหม่เดินไปถามรุ่นพี่ที่กำลังนั่งทำฉากสำหรับกิจกรรมรับน้องอยู่ในหอประชุม

“ขอโทษนะคะ พี่ ๆ รู้จักพี่กฤษติกร เทพทรัพย์อนันท์ ไหมคะ คือหนูเป็นน้องรหัสพี่เค้าค่ะ” ด้วยความที่เธอเป็นน้องใหม่ยังไม่รู้จักใครก็เลยเอ่ยถามออกไปอย่างเงอะ ๆ งะ ๆ

กริชกำลังก้มติดกาวตัวอักษรลงบนป้าย ในขณะนั้นได้ยินเสียงหวานใสของสาวน้อยที่กำลังถามถึงชื่อตนเองอยู่ ก็เลยเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มสดใสให้ก่อนจะบอกว่า

“พี่เองครับ พี่กริช น้องชื่อ.....”

“อายตาค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

กริชเป็นหนุ่มผมยาวที่มีบุคลิกความเป็นศิลปินอยู่ในตัว ตามแบบต้นฉบับของเด็กอาร์ตเลยก็ว่าได้ ด้วยความที่กริชตรงเสป็กของอายตาทุกอย่าง ทุกครั้งที่เจอกริชหัวใจของเธอก็สั่นไหว และตั้งแต่ตอนนั้นมาอายตาก็แอบชอบกริชมาตลอด

‘คงไม่มีใครดีกับอายตาเท่าพี่กริชอีกแล้วหล่ะ’ สาวน้อยโลกสวยคิดในใจ

คิดแล้วก็มองย้อนกลับไปตลอดระยะเวลาสองปีครึ่งที่ผ่านมา กริชในฐานะที่เป็นพี่รหัสของอายตาก็ทำหน้าที่ได้ดีเสมอ ไม่ว่าจะเป็นการติวหนังสือให้ ช่วยทำงานโปรเจค คอยซื้อน้ำซื้อขนมมาให้ คิดถึงตรงนี้แล้วยิ่งทำให้เธอเพิ่มความชื่นชอบในตัวของพี่กริชมากขึ้นไปอีก

‘พี่กริชช่างเป็นคนที่ใจดี อ่อนโยนแล้วก็ใส่ใจอายตาจริงๆ’

ไอยลดา วิวัตหัถยากุล หรืออายตา สาวน้อยใบหน้าเล็กสวยหวานผู้เพียบพร้อมทั้งทรัพย์สมบัติและรูปสมบัติ เธออายุ 17 ปี เป็นนักศึกษาน้องใหม่ของคณะสถาปัตย์ มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ลูกสาวคนเดียวของคุณ อดิเรก วิวัตหัถยากุล และหม่อมหลวงแพรทอง ณ บางช้าง

บิดามีบริษัทอสังหาริมทรัพย์ครบวงจร ส่วนมารดาเป็นผู้ดีเก่าที่มีทรัพย์สมบัติมหาศาลใช้ตลอดชีวิตก็ไม่หมด แต่มีข้อเสียคือ ครอบครัวนี้ยังคงความหัวโบราณในเรื่องความสัมพันธ์ชายหญิง ทั้งคู่จึงกำชับลูกสาวคนเดียวว่า ห้ามมีแฟนจนกว่าจะเรียนมหาวิทยาลัยจบ

อายตาเป็นสาวมั่นและมีมันสมองฉลาดเป็นกรดในเรื่องเรียน เพราะครอบครัวร่ำรวย อยากได้อะไรก็ต้องได้ แต่ก็ไม่เคยใช้ทางลัดในการศึกษา เกรดเฉลี่ยทุกวิชาที่ได้มาจึงมาจากความพยายามด้วยตัวเองทั้งสิ้น

.........

และแล้ววันนี้ก็มาถึง เช้าวันปัจฉิมนิเทศ วันนี้เป็นวันที่อายตาและกริชเรียนจบ

เนื่องจากอายตาเป็นเด็กเรียนเก่งก็เลยเรียนจบเร็ว อีกทั้งก่อนที่เธอจะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย ผู้เป็นมารดาของเธอได้ยื่นคำขาดไว้ว่า ต้องเรียนจบก่อนถึงจะยินยอมให้มีแฟน ดังนั้น เธอเลยขยันและรีบเรียนให้จบ เพื่อที่จะมาขอพี่กริช ชายหนุ่มพี่รหัสที่เธอแอบชอบมานานเป็นแฟน

“พี่กริช เป็นแฟนกับอายตานะคะ อายตาแอบชอบพี่กริชมานานแล้ว แอบชอบมาตั้งแต่วันที่เราเจอกันครั้งแรกเลยค่ะ” อายตาพูดพร้อมกับส่งสายตาที่แสดงอารมณ์ออกมาอย่างจริงจัง

“ครับ” กริชเองก็ยิ้มสดใสพร้อมตอบรับด้วยความยินดี

ยิ่งคิดก็ยิ่งปลาบปลื้มอยู่ในใจ เหมือนหัวใจมันพองฟูขึ้นมายังไงยังงั้น

..........

จากสาวน้อยเฟรชชี่ในวันนั้น ตอนนี้ไอยลดาอายุครบ 20 ปี ความตั้งใจของเธอคือ หลังเรียนจบแน่นอนว่าต้องช่วยบิดาบริหารงานอยู่แล้ว ดังนั้นในช่วงแรก ด้วยความที่ไอยลดาแม้จะเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง แต่ก็มีเหตุมีผลรู้ว่าตัวเองด้อยประสบการณ์ในการทำงาน

หญิงสาวจึงตั้งใจว่าจะเริ่มต้นการทำงานในตำแหน่งพนักงานทั่วไปก่อน เพื่อเรียนรู้งานกับพี่ ๆ พนักงานคนอื่นสัก 3 เดือน ทั้งนี้ทั้งนั้น ช่วงนี้ยังเป็นช่วงที่เธอทำเรื่องในการจบปริญญาจึงยังคงแวะเวียนมาที่มหาวิทยาลัยบ้างในบางวัน

‘ผ่านมาก็สองปีครึ่ง พี่กริชก็เรียนจบแล้ว แถมเธอยังเรียนจบพร้อมกับเขาอีก พี่กริชตอบรับเป็นแฟนกับอายตา นี่เป็นของขวัญวันเรียนจบที่เธอดีใจที่สุดเลย’

อายตายังคงจมอยู่ในห้วงความคิด ขณะที่กำลังยืนสบสายตากับกริช ชายหนุ่มซึ่งเป็นแฟนของเธออยู่ที่ลานใต้ตึกของคณะ

“อายตา คือ...พี่ขอโทษ” อยู่ ๆ กริชก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาพร้อมแววตาสำนักผิด

“ขอโทษอะไรคะพี่กริช ไม่เห็นมีอะไรต้องขอโทษอายตาสักหน่อยค่ะ” สาวน้อยน้องรหัสพ่วงด้วยตำแหน่งแฟนหมาด ๆ ไม่ทันจะถึง 24 ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ เอ่ยถามด้วยความสงสัย ขณะที่สายตาสดใสของเธอยังคงสบเข้ากับสายตาที่ออกจะเศร้าหมองของกริชอยู่อย่างสงสัย

สาวสวยหน้าหวานรู้สึกถึงความผิดปกติของชายหนุ่มตรงหน้า เธอสังหรใจได้ว่าต้องมีอะไรสักอย่าง แล้วก็ไม่น่าจะใช่เรื่องที่ดีแน่นอน

“เราเลิกกันเถอะนะ พี่คบกับอายตาไม่ได้แล้วล่ะ” ในที่สุดชายหนุ่มก็ได้ตัดสินใจพูดออกมาได้ในที่สุด

แววตาปลื้มปริ่มที่กำลังสบตากับกริชอยู่นั้นถึงกลับต้องหยุดชะงัก ดวงตาที่กำลังสดใสของอายตาเปลี่ยนเป็นความไม่เข้าใจขึ้นมาทันที