ตอนที่ 3 : หล่อจังเป็นโฮสต์ที่นี่หรอ ?

1331 Words

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังอื้ออึงไปทั่วทั้งบริเวณ หนุ่มสาวในบาร์ต่างก็โยกย้ายส่ายสะโพกไปมา ขยับร่างกายตามจังหวะเพลง EDM ที่ดีเจกำลังเปิดกันอย่างเมามันสนุกสนาน บนเวทีมีหนุ่มหล่อหลายคนกำลังยืนถือขวดเครื่องดื่มอยู่ สักพักดีเจก็ประกาศว่า “น้องคาร์เทียร์หนึ่งร้อยดื่ม น้องภูดิษฐ์ร้อยยี่สิบดื่ม น้อง........” อายตา แมงเม่าและหม่อมแม่นั่งอยู่ตรงโต๊ะวีวีไอพีที่ชั้นสองของบาร์โฮสต์เอเดรียน สามสาวกำลังจิบไวน์หรูปี 1990 กันอย่างผ่อนคลาย เป็นเพราะความเจ็บปวดที่ได้รับมาจากการถูกหักอกในวันนี้ ทำให้สาวน้อยอายตาตัดสินใจตอบตกลงมาเที่ยวกับแมงเม่าและหม่อมแม่อย่างง่ายดาย เดิมทีเธอไม่ค่อยแตะเหล้าหรือเครื่องดื่มมึนเมามากนัก เพราะครอบครัวของเธอค่อนข้างเข้มงวด แต่ตอนนี้เธอเสียใจจนอวัยวะภายในที่เต้นตุบตุบอยู่ในอกด้านซ้ายแทบระเบิด เลยรู้สึกอยากระบายมันออกมา อยากทำตัวให้สนุกสุดเหวี่ยงจะได้ลืมพี่กริชคนนั้นที่ทำให้เธอเสียใจมากมายเสียที อายตาเพิ่งเคยมาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก ด้วยความที่ตลอดเวลาของการเรียนมหาวิทยาลัยสองปีครึ่งที่ผ่านมา เธอเป็นเด็กเคร่งเรียน ไม่เคยว่อกแว่กเลยแม้แต่ครั้งเดียว อย่างมากที่สุดก็แค่ไปฉลองตามร้านอาหารกับเพื่อน ๆ และร้องคาราโอเกะกันเท่านั้น พอมาเจอบรรยากาศแบบนี้ก็เลยทำเอาเธอตื่นเต้นจนทำตัวถูก หลังจากนั่งได้ไม่ถึงห้านาที เจ้าของบาร์โฮสต์หรูเมื่อรู้ว่าเป็นหม่อมแม่ของหญิงแมงเม่ามาเยือน ก็ถึงกับรีบออกมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้นด้วยตัวเอง เนื่องจากหม่อมแม่มาที่นี่บ่อย ๆ จึงได้รับการต้อนรับเป็นพิเศษตั้งแต่พนักงานหน้าสถานที่ พนักงานภายในบาร์ จนถึงเจ้าของร้านที่ปกติไม่ใช่จะออกมาต้อนรับใครง่าย ๆ ก็ยังต้องมาทักทาย “หม่อม...หม่อมจะมาทำไมไม่บอกคุณน้องล่วงหน้าล่ะคะ โทรมาบอกเด็ก ๆ ไว้ก็ได้ จะได้เตรียมอะไรพิเศษแล้วก็คนพิเศษ ๆ ไว้ให้ค่ะ” เจ้าของร้านที่ดูยังหนุ่มยังแน่นแต่ร่างกายกระตุ้งกระติ้งหน่อย พูดจีบปากจีบคออย่างสนิทสนม “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณน้อง วันนี่พี่แค่พาลูก ๆ มาเปิดหูเปิดตาหน่อย ตัดสินใจกะทันหันน่ะค่ะ” หม่อมแม่หันไปพูดกับเจ้าของร้านด้วยความเอ็นดู มือก็แตะไหล่เขาเบา ๆ อย่างเป็นกันเอง “ได้เลยค่ะ ถ้าหม่อมต้องการอะไรก็บอกเด็ก ๆ ได้เลยนะคะ เดี๋ยวคุณน้องไปดูทางนู้นก่อน ไปเช็กเด็กใหม่หน่อยน่ะค่ะ เดี๋ยวถ้าตรงสเป็กคุณหม่อม คุณน้องจะเรียกมาให้ดูนะคะ” เจ้าของบาร์หรูหันมาพูดเสียงหวานพร้อมแย้มยิ้มด้วยใบหน้าสดใส “ได้เลยค่ะ” หม่อมแม่ก็พยักหน้าตอบพร้อมส่งรอยยิ้มให้เช่นกัน ทั้งเจ้าของสถานที่และหม่อมหลวงดลฤดี เพียงแค่สบตากันเล็กน้อย ต่างก็เข้าใจในความต้องการของกันและกัน คนรุ่นน้องขยิบตาให้สาวใหญ่รุ่นพี่แล้วเดินนวยนาตจากไปทันที คาดหวังจะเลือกเฟ้นคนพิเศษมานำเสนอลูกค้าวีวีไอพีอย่างเร็วรี่ “หม่อมแม่คะ วิธีนี้มันจะดีเหรอ ดูยัยอายตาสิ กระดกไวน์อย่างกับดื่มน้ำเปล่าแล้วค่ะ” แมงเม่ากระซิบอยู่ข้างหูมารดาตัวเอง แอบนึกเป็นห่วงเพื่อนสนิทกลัวว่าอาการจะหนักกว่าเดิมรึเปล่าเนี่ย ด้วยความเป็นห่วงเพื่อนสาว แมงเม่าก็เลยขยับไปนั่งข้าง ๆ อายตา แล้วดึงมือเล็ก ๆ ของเธอที่กำลังยกแก้วไวน์จ่อชิดริมฝีปากบางได้รูปลงมาก่อน “แก...ดื่มให้มันน้อย ๆ หน่อย เดี๋ยวก็เมาหรอก” แมงเม่าเตือนอายตาเสียงแข็งปนด้วยความเป็นห่วง แต่เพื่อนสาวร่างเล็กกลับไม่ได้ใส่ใจคำเตือนของแมงเม่าแม้แต่น้อย กลับยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มต่อเข้าไปอีกหลายอึก “ไม่เป็นไรหรอกลูก ปล่อยเพื่อนเถอะ ยังไงอายตาก็อยู่กับเราตลอด ไม่ต้องเป็นห่วง อีกอย่างที่นี่แม่ก็คุ้นเคยดี คนกันเองทั้งนั้น ไม่มีใครกล้าสร้างปัญหาหรอกจ้ะ” หม่อมแม่หันไปบอกกับลูกสาวคนสวยแก้วตาดวงใจ ก่อนจะเรียกเด็กเสิร์ฟมากระซิบข้างหูว่าให้ไปเชิญหนุ่ม ๆ มาให้หน่อย เพราะอดใจรอคนพิเศษไม่ไหว เรียกใครมาก่อนก็ได้ตอนนี้ เลือกแล้วก็เลือกเพิ่มได้อีก เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอเลย ........... “หนูขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ” อายตาพูดขึ้น พร้อมลุกขึ้นยืนโงนเงนเตรียมจะเดินไปเข้าห้องน้ำ เพราะดื่มไวน์ไปหลายแก้วแล้ว ของเหลวจึงเต็มกระเพาะต้องหาทางระบายออกบ้างสักหน่อย “ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม” แมงเม่ารีบเอ่ยปากถามเพื่อนสาวคนสนิท เพราะเธอเคยมาที่นี่หลายครั้งย่อมคุ้นเคยดีว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน แต่ทว่าอายตาก็ออกตัวเดินไปได้สองสาวก้าวแล้ว จึงได้หันกลับมาพูดว่า... “ไม่เป็นไรฉันไปคนเดียวได้ เดี๋ยวจะรีบไปรีบกลับนะ” ... หลังจากที่อายตาทำธุระที่ห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินโซซัดโซเซออกมา เธอมีอาการมึนเมาเนื่องจากดื่มไปค่อนข้างเยอะ แม้จะยังพอมีสติ แต่การทรงตัวกลับไม่ค่อยมั่นคงนิดหน่อย จนเผลอไปชนเข้ากับแผ่นอกแกร่งของผู้ชายคนหนึ่งเข้า แรงกระแทกอกนุ่มกับความแน่นของกล้ามเนื้อแผงหน้าอกชายหนุ่ม ทำให้เธอถึงกับเซถอยหลังไปเล็กน้อย แต่ยังดีที่เจ้าของแผงอกแน่นหนั่นนั้นใช้มือประคองเธอเอาไว้ได้ทัน ตรงหน้ามีชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่ ความมืดสลัวทำให้มองหน้าได้ไม่ชัด มีเพียงแสงไฟสีม่วงสีแดงที่ส่องวูบวาบไปมาในบาร์เท่านั้น ทำให้อายตาต้องขยี้ตาเล็กน้อยก่อนที่จะพยายามหยีตาเพ่งมอง ดูจากรูปร่างลักษณะแล้วอาจจะเป็นพนักงานคนหนึ่งของบาร์โฮสต์นี้ก็เป็นได้ เมื่อปรับสายตามองเห็นได้ชัดแล้วอายตาก็ถึงกับต้องตกตะลึง... ชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า เป็นหนุ่มหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ใบหน้าที่หล่อเหลาคมกริบ กำลังจ้องมองลงมายังใบหน้าเล็กของเธอ แถมมือของเขายังประคองแผ่นหลังนุ่มของเธอเอาไว้อีกด้วย อายตาถึงกับหัวใจเต้นตึก ๆ ไม่เป็นจังหวะ “หล่อจัง เป็นโฮสต์ที่นี่เหรอคะ” อายตาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอู้อี้ของเธอ แสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าตอนนี้กำลังมึนเมาได้ที่ “อืม” ชายหนุ่มตอบเสียงราบเรียบ ไม่คิดจะอธิบายอะไรกับคนเมาในอ้อมแขนมากนัก เพราะอธิบายไปสาวน้อยคงแทบไม่รับรู้ ดูเหมือนเธอจะเมาแล้ว “งั้นก็เรียกไปนั่งที่โต๊ะได้น่ะสิ” อายตายังคงถาม พร้อมทำสีหน้าทะเล้นปนเจ้าเล่ห์ มือน้อย ๆ ที่ซุกซนของเธอขยับขึ้นไปดึงปกเสื้อเชิ้ตสีดำที่มีขนาดพอดีตัวของชายหนุ่มเบา ๆ ความมึนเมามักจะทำให้คนพูดมาก และมีความมั่นใจไม่เขินอายในแบบที่เคยเป็น นั่นก็ดูเหมือนจะเกิดขึ้นกับอายตาเช่นกัน ด้วยอาการเช่นนี้ เธอเลยพูดหยอกเย้าชายหนุ่มต่ออย่างไม่นึกเขินอาย “นี่คุณ...ทำหน้าอะไรอย่างงั้นน่ะ ไม่พอใจเหรอ ค่าตัวเท่าไหร่อ่ะ รู้หรือเปล่าว่าฉันน่ะมีเงินนะ ไม่ใช่แค่มีเงินอย่างเดียว ฉันยังเป็นคนเก่ง เรียนจบไวกว่าเพื่อน ๆ ในรุ่นด้วย ทั้งเก่งทั้งรวยเลยนะ” พูดจบแล้วร่างบางก็หัวเราะคิกคักกับตัวเอง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more