Arabanın düz yolda akıp gidişini izliyordum. Kısık lakin çok hoş bir müzik kulaklarımı dolduruyordu. Önümde duran klimanın içinden hafif hafif esen sıcak hava bedenimi ısıtıyordu. Soğukta tüm gece kaldığımdan bedenim üşümüştü, ellerimi kucağımda birleştirmiş, üşütmeye çalışıyordum. Hemen yanımda duran adam da benim gibi sessizliğe bürünmüştü. Açıkçası ona dönüp bakmak istiyordum ama yakalanmak da istemiyordum.
Üşümüş parmak uçlarımı birbirine sürttüğümde arabanın içini küçük bir hışırtı sesi doldurdu. Gözlerimi yola diktim. Neredeyse yarım saat olmuştu biz yola çıkalı ve tek kelime etmemiştik. Ona ne desem bilemiyordum. İki defa hayatımı kurtarmıştı, beni evine almıştı. Kendimi borçlu hissediyordum.
“Üşüyor musun?”
Tok sesi gözlerimi yoldan çekmemi sağladı. Yüzümü ona doğru çevirdiğimde
