Maraz;
Algı ve Pamir'le eve gittiğimizde Pamir okul eşyalarını çantasına yerleştirmişti. Ardından okul kıyafetlerini giymiş bize göstermişti. Heyecanlıydı. Algı ağlamaya başladığında ne yapacağımı şaşırdım. "Algı neden ağlıyorsun?" "Çok güzel oldu. Ne kadar çabuk büyüdü." gülümsedim. Pamir annesine sarıldı. "Anne ben büyüdüm neden ağlıyorsun?" "Mutluluktan aslanım." birbirlerine sarılmaya devam ettiler. "Pamir babacığım, hadi üzerini değiştir, yemek yiyeceğiz." o koşarak üzerini değiştirmek için gidince Algı'ya döndüm. "Algı, yeter ama. Ağlama. Bak oğlumuz kocaman oldu neden ağlıyorsun? Mezuniyeti var daha. Üniversite sınavı. Daha çok uzun zaman bizimle olacak." "Peki ben olacak mıyım? Maraz ölürsem-" sözünü kestim. "Algı ölümden bahsetmemeni söyledim sana. Lütfen? Daha uzun yıllar birlik
