Ona sinirle bakıp
"Üstümden kalk" dediğimde terli vücudunu
geriye doğru çekti ve bende hemen bacaklarımı toplayıp battaniyeyi üstüme doğru çektim.Başımı kaldırıp saçım başım dağılmış bir şekilde ona baktım ve ona yutkunarak
"Biliyorum ama sen bir katilsin" dediğimde nefesini toparlayıp
"Annem... Annem zamanı az kaldı." dediğinde gözlerimi hayretle kırpıştırdım.Onun adına üzülmüştüm.Bir yakınını kaybetme korkusunun nasıl bir şey olduğunu biliyordum.İnsana yapmayacağı şeyler yaptırır.Ama bu onu gözümde iyi biri yapmıyordu.Saçı dağılmış ve karın kasları şişmiş önümdeki koca adama bakarak üzüntüyle yutkunup
"Ne diyeceğimi bilemiyorum ama bu seni
haklı çıkarmaz."dediğimde gözlerini yorgunlukla kapatarak eliyle yüzünü sıvazlayıp
"Asayra...Benim hayatım bu.Ben buyum.Ben bir mafya babas
