Gözümü yansıyan ışıkla yavaşça açtım ve nerde olduğumu bilmeden elimi üstünde yattığım yumuşak şeye dokundurdum.Bu yatak benim...korkuyla aklıma üşüşen anılarla bir anda doğruldum ve soluma döndüğümde koltuğa yayılmış bir şekilde bana kısık hâreleriyle bakan Demir'i gördüğümde korkuyla geriye gidip bataniyeyi üstüme çektim.Demir hareketim onu sinirlendirmiş gibi oturduğu koltukta dikleşti ve derin bir nefes aldı. Ona baktığımda sadece aklıma o ölen adam geliyordu.Ve bunun sonucunda da kendimi tutamayıp tir tir titriyordum.Ben korkudan nefes almayı unutmuş gibi oldum.Demir bir anda bana
"Nefes al" dediğinde nefesimi tuttuğumun farkında bile değildim ve ona ürkekçe bakarak tuttuğum nefesi bırakıp göğsümü doldurmaya başladım.
"Benden korkuyor musun?" dediğinde bir anda dönüp titreyen göz be
