"En başından beri biliyordun ve benden sakladın mı?" Kendime engel olamıyordum.
"Mehlika." Oğuz sakin tavırlarıyla yanıma geldi. Elimi tuttu. Konuşmasına devam etti;
"Önce bir sakinleşelim." Elimi hızla çektim. Nasıl sakinleşebilirdim. Yüzümü yüzünden kaçırdım. Dışarıdaki insanlara bakıyordum.
"Ben ona neredeyse kendimi açacaktım." Sesim alabildiğine sessiz. Gözlerim dolu ama içinde yaş yok. Oğuz yanıma geliyor.
"Mehlika, kimse sana kendini olmadığı biri gibi göstermedi." Bu söylediği tek bir anlama geliyordu. Çantamı topladım.
"Doğru söylüyorsun, her şeyi büyüten ve yanlış anlayan benim." Onu gözlemleyecek gücüm yoktu. Kapıdan çıkmak üzereyken;
"Birileri beni ararsa lütfen bana ulaşmalarını engelle." Bir şey söylemesine izin vermeden kapıdan çıktım. Küçümsenmiş hissediyordum.
S
