Çöpleri sessizce dışarı çıkardım. Her seferinde içten içe bir umutla belki rastlaşırız diye düşünüyordum. Birkaç haftadır Hatem'i görmemiştim. Her şeyi bu kadar zorlaştırmak zorunda değildim ama ona karşı içimde değişik bir öfke besliyordum. Belki de kendimi hala savunmaya çalışıyordum. Uzun zaman sonra birine adımı söylemek benim için ilk öpücük gibiydi. İlk tanıştığımız günü hatırlıyorum...
Arzu'nun beni aradığı o gün. Hızla evden çıkmıştım. Eski kızgınlığım kalmamış olsa da hazır değildim. Hazır olmadığımı düşünüyordum. Gözlerim dolu dolu üstüm başım darmadağınıktı. Şirkette koridorlardan geçip Oğuz'un odasının kapısına ulaştığım o birkaç saniyede aklımda terör estirirken Hatem kapıdan çıktı. O kısacık çarpışma yüzümü bir gövdeden kaldırıp o kişinin yüzüne bakmamla oldu. Sakinleştim.
