Bilmediğim hayat.
Biraz daha iyiydim. Oğuz beni meşgul etmeye çalışıyordu. Yayınevine gelen mektuplardan hayat hikayesi yazıyordum. Başka birinin hayatını yazmak hep çok zor olmuştur. Ya anlattığı hikaye yazdıklarımın içinde kaybolursa endişesini taşıyordum. Zeynep bu dünyada hikayesi olan insanlardan biriydi ve o gün onun hikayesini yazarken bir gün onunla tanışacağımı düşünmemiştim. Yazdığı mektup duygularla doluydu. Özlem, acı, özlem, yine özlem ve gerçeklik. Büyümek. Anlamak. İnsanların ona dik dik baktığından şikayet etmiş. Ben de öyle başladım anlatmaya.
Kendime bir kahve yaptım önce. Bu içtiğim bilmem kaçıncı kahve. Bu okuduğum kaçıncı mektup, bu yazdığım kaçıncı hikaye... Kendimi onun yerine koydum. Bütünleştik. Baştan sona farklı hayatlara sahip olsak bile yaşadığımız hisler, s
