Kabanata 37

2774 Words

“Hindi mo ba siya pupuntahan?” nag-aalalang tanong ko. Matapos kasi niyang mabasa ay may pinagpipindot lang ito sandali bago ibanalik ang phone sa bulsa. Muli niya akong niyakap. “I already texted her brother,” maiksi nitong sagot. He inhaled his favorite part of my neck. “But still, we need to check on her. Paano kung… paano—” “She's going to be fine. Hindi ito ang unang beses na nagtangka siya ng ganiyan.” Umawang ang labi ko. Hindi ako mapakapaniwala sa narinig dahil hindi naman si Trisia ang tipo na magpapadala ng mga ganiyang mensahe. I was shocked to read her message because it is a serious matter. “What do you mean? She has done this… when?” Instead of answering me, he rained me with his wet kisses on the neck. Tignan mo 'to, gusto kong mag-usap kami pero kung ano-ano

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD