Kabanata 1 Love

2037 Words
Kabanata 1 Love Huminto muna ako sa isang flowershop to buy a bouquet of roses for my sweet Daniela. Napangisi ako nang makita ko ang pinsan ko na kakapasok lamang sa shop. "Tsk. Tsk. She's mad again?" Tanong ko sakanya. Kunot noo niya akong binalingan pero nang makita na ako lang pala ang nagsalita ay umismid siya. Hinilot niya ang batok niya tila ba stress na stress siya. "Yeah, and I don't exactly know how to please her," sabi niya sabay iling. "Please her sa masarap na pamamaraan," pilyo kong sabi. His face lightened up na para bang nabuhayan siya ng loob. "You really are good at giving advice kuya!" Tuwang-tuwa niyang sabi. Hmm...It really runs through our blood huh? Bumukas muli ang glass door and to my surprise, I just saw my other cousin, Zeus brother. Nang makita niya kami ay bahagya pa siyang nagulat pero bumalik din kaagad sa normal ang ekpresyon. "What are you doing here gentlemen?" Tanong niya sabay fist bump kay Zeus. Tumaas ang sulok ng labi ko dahil sa presensya niya. "We should be the one asking you that. Tinamaan ka na ba ni kupido?" Panunuksong tanong ko sakanya na tinaasan niya kaagad ng kilay. Ngumisi siya halos hindi makapaniwala. "Tinamaan my ass! Hindi ako gagaya sa iba na naghahabol!" Ngumisi ako. "You'll eat your words, Neil!" His brother said. Inakbayan ako bigla ni Neil at tila ba ipinagmamalaki niya ako. "Tumulad ka rito oh! Iniwan pero hindi naghabol!" He said making his brother so upset dahil sa pambwebwesit niya. Mabilis na tumakbo ang oras at ngayon ay nagmamaneho na ko papunta sa pinagtatrabuhan ni Daniela when someone got my attention. Hininto ko kaagad ang sasakyan at nagmadaling bumaba at hinabol yong tumatakbong lalake. "Hoy!" Sigaw ko nang malapit ko na siyang maabutan and when I finally reach him, I immediatelu grab his arm and pull him closer to me so that I could give him a hard punch. But it surprise me big time when this culprit can still manage to stand directly in front of me. Nakita ko na biglang umangat ang paa niya, trying to hit me with his leg but I didn't let him. Nasangga ko ang paa niya nagawa ko pa itong mahuli at mapilipit. He shouted dahil sa sakit and the last action I take ay isang suntok dahilan para mahimatay niya.  Kinuha ko ang bag na tangay niya kanina at bumalik sa dinaanan ko kanina. Napangiti ako ng makita ko ang ale na nakaupo lamang sa gilid ng kalsada at nanlulumo dahil sa pagtangay ng nag niya kanina. I lowered myself and handed her the bag. Her face lightened up and she shows me her brightest smile. "Salamat anak! Akala ko di na ako makakapagbayad sa ospital," sabi niya. Tumiim ang bagang ko dahil doon, wala na nga talagang pinipili ang mga magnanakaw ngayon. Inalok ko ang matanda na ihatid na siya sa ospital at ako narin mismo ang nagbayad ng bills nila kahit na tinanggihan niya ang alok ko. I am happy to help someone kahit sa simpleng bagay man lang. I already have a lot of money, so why waste it for nothing if I can waste it for something? Nakasandal ako ngayon sa pader habang pinagmamasdan ang isang babae na aligaga sa ginagawa niya. Nanlaki ang mga mata niya nang kalabitin siya ng kasama niya at ituro ang direksyon ko. I wave at her and she just smile at me bago siya tumayo at tunguhin ang kinatatayua ko. My arms then possesively snakes on her waist and gave her a peck. "How are you?" I ask her. She just put her head on my chest kaya naamoy ko ng bahagya ang mabango niyang buhok. "You're already here so I'm fine." I smile in her reply. My Daniela is really sweet. "I love you, Henrik," she said habang nakatingin na sa mga mata ko. Pinagdikit ko ang mga noo naming dalawa at hinalikan ng marahan ang labi niya. "I love you, too," napapaos kong sabi. Inaya ko siya na kumain muna sa labas nang matapos siya sa trabaho niya. Medyo matagal-tagal din ang hinintay ko kaya medyo nabagot ako but when I saw her walking to my direction ay nawala ata lahat ng pagkabagot ko. She loves seafood kaya sa isang seafood restaurant ko siya dinala. We're silent habang kumakain. She acts professional kahit sa simpleng pagkain. She seems so perfect for me right now, and I think this would be a perfect time. "Daniela?" Tawag ko sa pangalan niya at inaya siyang tumayo muna. May bahid ng pagkatuwa ang mga mata niya pero napalitan ito ng gulat at pagkamangha ng bigla akong lumuhod sa harapan niya. Nailagay niya sa bibig niya ang mga palad niya at halos hindi makapaniwala. "O my god!" Napapaos niyang sabi ng inilabas ko ang box ng diamond ring. "Will you marry me?" Nakangiti kong tanong sakanya. Kinagat niya muna ang labi habang naiiyak sa saya and when she finally said yes ay kaagad akong tumayo at niyakap siya ng mahigpit. We spent the night together. I'm now at her place. We took a bath together at inaahit niya na ngayon ang balbas ko. Napangiti ako at hinaplos ang pisngi niya. How lucky I am to have this woman? When we're done ay kaagad kami na lumabas sa banyo ng sabay but this night won't end without making it hot. "I love you, Henrik," she said while her eyes were half-open. Her hands were roaming on my body and seem like she's claiming what she owns. Her back arch as I suckled her tender n*****s. She caresses my head like how a mother caresses her child's head. She was screaming and almost panting. A hot night with my sweet Daniela will always be the perfect night. -JENAN- Fate has been unfair to me, well it was never really meant to be fair. It's been five years since that event. Maraming bagay ang nangyari na hindi nakaplano, but somehow, it leads us for a better life. Within five years, a lot got to change. For instance, the change of heart. I attack my opponent and trying to give him a hard blow. I tried to aim a high kick but Mikael was just too fast kaya nahuli niya ang paa ko but when he tried to twist it ay hindi ko siya hinayaan. I still have another leg to use. Lumiyad ako para hindi ako matamaan ng sipang pinakawalan niya. We exchange punches and kicks. It was all hard and firm at hindi na inisip kung magkakasakitan kami. I was caught off guard nang mahuli niya ang braso ko at kaagad na inikot ito. His other arm were on my neck, locking me with it. Nagpumiglas ako pero hindi ako makaalis. Napapikit na lamang ako ng namilipit na sa sakit ang isang braso ko. The bell rang and that save me from him. Umiling ako sakanya pero ngumisi lamang siya. "Kinakalawang ka na ata?" Tinaasan ko siya ng kilay dahil sa tinuran niya. Sinalo ko bottled water na inihagis niya saakin at nilagok ito matapos. "Nandaya ka lang," sabi ko sakanya. He bark a laughter matapos ay umiling. "Come on!" Natatawa niyang sabi. "Attorney someone is waiting for you," rinig kong sabi ng sekretarya ko. Nagpaalam muna ako kay Mikael matapos kong suotin ang jacket ko at pumanhik na sa opisina ko nakalocate as 3rd floor nitong agency. "Good morning, lady Jenan." I just and smile in every greeting I've heard and when I reach my office ay kaagad ako na umupo sa upuan ko. "Good morning, Mr. Romualdo," I greeted my client. "Sorry for my attire, I just got finish my sparing," explained. He nodded pagkatapos ay nilagay niya ang dalawa niyang kamay sa lamesa at pinagsikop. "My son was got arrested yesterday. I don't want him to be incarcerated, attorney," he said. Bumuntong hininga ako sa sinabi niya. Sumandal ako sa upuan ko at binasa ang mga labi. Nag-isip ako ng maari kong maitulong sakanya kung sakali. "I will refer you to one of our best lawyers here," sabi ko na lamang. I have the feeling that his son had really done something wrong, however, he's not yet guilty of what offense until it's proven. Thus, we cannot immediately conclude that he's some sort of criminal. Kailangang dumaan sa due process ang lahat. I went home by nine in the evening. Tahimik ang bahay kaya alam kong tulog na ang mga naiwan dito. Napangisi ako bigla at marahang naglakad palabas ng bahay and when I finally got out ay napabuntong hininga na lamang ako. "You're not good at hiding," I said and in just a glimpse someone from my left attack me. Nasangga ko ito ang I release a straight punch. Another man from my right and I just kick him hard kaya napaatras siya. Two is to one is not that bad... Yumuko ako pagkatapos ay hinuli ang kamay ng isa and I drove into his ribs with my right hand, palm open and just by a moment I heard a satisfying pop kaya binitawan ko na. This life is full of cruelty. Nasa dalawa lang iyan eh, it's either na magpapa-api ka o mang-aapi ka. The rib guy just lying on the ground and enduring the pain of his broken rib. While the other one is still fighting with me. I grab his clothe at siniko ko ang kilikili niya, inapakan ko ang paa at bigla kong tinuhod ang tiyan niya. Ibinalikwas ko siya matapos doon sa kasama niya. Using my foot ay inangat ko ang baba ni rib guy. "Listen. Tell your boss, whoever he or she is, to back off," I said with a deep and serious tone. I shook my head first before I left them outside and slowly I went upstairs. "Di mo man lang tinaboy?" Tanong ko sakanya. He just shrugs his shoulder and continued typing.  "They did nothing for the past hours, seems like you're the one they are waiting for. I don't wanna be rude to those guys so I gave them the opportunity to encounter you, para di narin sayang ang pinunta nila," sabi niya habang hindi nakatingin saakin. Bumuntong hininga ako at pinagkrus ang mga braso at inirapan niya. Binalingan na niya ako ng tingin ngayon at ang seryoso niyang mga mata ay nakatingin saakin. Those eyes were hypnotizing. The lampshade is the one which gives illumination in our room maliban sa laptop na ginagamit niya and in the dark, his feature were very vivid to me. Isinantabi niya muna ang mga gamit at nilapitan ako para mahalikan sa pisngi. "How's your day?" Khalil ask. Nagpaubaya ako sa yakap niya hanggang sa naupo kaming dalawa sa kama. "Tired as usual," I lazily said. He ask me if I want a massage but I refuse it. Naligo nalang ulit ako at nagbihis ng kadalasang sinusuot ko tuwing sasapit ang alas onse ng gabi. At day, I am a lawyer, at night I am an agent who's fulfilling its duty. "This is all the information you want. Nagpadala na ako ng mga back up mo kung sakali. Hindi sila magpapahalata mamaya, don't worry," tumango lamang ako sa sinabi ni Khalil. Bumuntong hininga siya at niyakap ako. Hinalikan niya ang noo ko kaya napangiti na lamang ako. "Take care okay? May babalikan ka pa," sabi niya na mas lalong nagpangiti saakin. Inabot ko ang mga labi niya at dinampian siya ng mga halik. "Babalik ako ng buo, pangako." "I love you, Jenan." Khalil said. Khalil has been so good to me. He's a good leader, a good father, and a good husband. Something unexpected happened sa mga panahong nagdaanan. My wedding was off, Ferdinand just got pregnant a lady from a respected family and it would be a scandal to the both family if there's no wedding to happen, so instead of me as his bride ay iba ang napakasalan niya which makes me feel so relieved. Pera. Iyan ang pinaikot sa panahong nagdaanan kaya nakalimutan na ng mga tao ang mga nangyari sa mga taong iyon. My papa died 2 months later ng pagbalik ko sa spanya. I was so broken that time but Khalil had remained on my side, being a thoughtful friend. My Abuela likes the interaction that happened between the two of us, and even if I don't like the idea, she fixes me a marriage again with Khalil. I was out of option, Khalil also ask me for marriage na mas lalong nagustuhan ni Abuela and then boom, I and Khalil married for convenience,  However, one day, I woke up, and realized something, Abuela is right, you can really love a person on the process...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD