Simula
1331 Words
Simula
This will be my last mission before I enjoy my two months vacation.
"Show no mercy! Vanish those terrorists!"
"Sir, yes, sir!" We said in chorus.
Isang battalion ang ipinadala sa paanan ng Mt.Apo para lipulin ang mga rebelde.
With fierce and spirit we positioned ourselves in different locations. Seconds after, the rain of bullets came. Exchanging of grenades then happened.
From a distance, I pulled my trigger aiming for shots.
I crawled like how the mighty shoulders must do. I positioned myself at the back of the tree trunk then I look for the rebel then pull my trigger.
Headshot!
Kinasa ko then I pull the trigger again.
Double kill!
"Dela Conde sa likod mo!" A shout from Marina is what I've heard kaya kaagad akong humarap sa likuran ko, unfortunately, my handsome face got hit by his shoes.
Tumayo ako. This is not the right time to surrender. I've gone through challenges, and pancit lang saakin ito.
Yumuko ako at bigla ko siyang sinuntok sa sikmura at tinuhod. Ginawa ko siyang panangga ng pinaputukan ako ng kasama niya.
Kapayapaan, simpleng salita ngunit kaihirap kamtin. For there's no peace without war, and there's no war without peace.
Some people don't believe in peace but in harmony. In some part, it is true.
Ang Gera ay parang bagyo, hindi mo inaasahan na darating. Maraming buhay ang mawawala, ang dugo ay dadanak. At ang masakit sa lahat, ay ang katotohanang kapwa Pilipino lamang ang nagpapatayan.
Being a soldier is not an easy job. You need determination. You need to be physically, emotionally, spiritually, and intellectually strong.
Ang pagsusundalo ay hindi para sa mga duwag. Dahil ang isang sundalo hindi sumusuko at handang ialay ang buhay para sa minamahal niyang bansa.
Mahirapan man ay hindi bibitaw sa pangakong sinumpaan, hindi susuko kahit ano mang mangyari.
Buhay ma'y kapalit, bayan lang ay mapaglingkuran, pasasapat na.
"Sir! Welcome home!" Tuwang sabi ni Gomez nang pumasok siya sa bahay ko.
"Sir!" Tumango lamang ako at ngumiti kay Castro.
I cook something for them, adobo.
"Kamusta ang buhay SAF?" Tanong ni Castro ng maupo siya sa upuan. Nagbikit balikat na lamang ako at kumuha muna ng juice sa ref.
"Challenging but fun," I said.
"Sa sobrang kawilihan mo, nagmumukha ka na ring rebelde!" Napailing na lamang ako at napatawa sa sinabi ni Gomez.
Kararating ko lang kahapon and I haven't find time to clean my face dahil nabusy ako kay Lauren. Humaba ng husto ang buhok ko dahil sa ilang taon ko ng hindi nakapagpagupit. Huling gupit ko ay hindi ko na maalala.
"Nga pala! Kailan ka ba magpapakasal?" Tanong ni Castro saakin.
"Depende kung papayag siyang pakasalan ako," sabi ko at ngumiti. Naghiyawan naman ang dalawa tila ba mas excited pa sila kesa saakin.
"Dati a-ayaw-ayaw pa siya sa pinagkasundo sakanya, ngayon aayain din pala!" Tumawa nalang ako at inalala kung paano ko nakilala si Daniella.
She's a reporter. Makulit siya at palaging tambay sa campo namin, nanagap ng balita. Maingay siya, at may kamukha siya kaya ayaw ko sakanya, but when we became friends nagbago ang tingin ko sakanya. I started to like her as a person and the rest is history.
Tinanggihan niya ang pakikipagsundo sa kasal. She's young, sabi niya. And we both agreed to have a serious relationship first bago kami magpakasal na dalawa. Mag iisang taon na kaming dalawa ngayong taon and I can already see my future together with her.
She will be the mother of my children. Daniella will soon to be a dela Conde, my wife, I'll make sure of it.
"I have already planned our lives. If she will say yes, then we'll get married kung kailan niya gusto," sabi ko sa dalawa.
Manghang napatingin si Gomez saakin.
"I can't believe it! Talaga ngang-"
Di ko nasundan ang sunod niyang sinabi dahil sa matinis na sigaw na umalingawngaw sa loob.
"Daddy!" Dali-dali itong tumakbo at nagpabuhat saakin kaya tumayo ako at yumuko naman para mabuhat ko siya. She kiss my cheek and then she giggles, nakikiliti sa balbas ko.
"Good morning baby girl," Castro greeted her with a smile. She waves at the two gents and grinned.
I still remember the day she was born. Ang liit niya, manghang mangha ako sakanya. Nang binuhat ko siya ay napangiti ako. A tear escape from my eyes, a tear of joy. I kiss her, my little angel looks so adorable.
"Ali? Anong ipapangalan natin sakanya?" Alinier just smiled at me and ask for the baby.
Habang karga niya ang bata ay namamangha ako. Alinier is such a beautiful lady at mas lalo siyang gumaganda lalo na kapag ka ngumingiti.
"I want to name her after you." I bark a laugh and then shook my head.
"Babae siya, hindi pwedeng Henrik Lawrence!" She laugh sweetly kaya napangiti ako. Maybe itutoon ko na lamang sakanilang dalawa ang atensyon ko kesa sa magmukmok.
"Ali Lauren. Ali from my name and Lauren from your name, Lawrence." Tumango-tango ako. I wiggled my brows at umupo ako sa tabi niya. Napangiti ako ng hawakan ng mumunting mga daliri ng bata ang isang daliri ko.
"Ali Lauren dela Conde. You like that name, little princess?" The baby makes a sound kaya natawa kami ni Alinier. Our little princess likes her name.
"Thank you, Henrik."
Tumango ako at marahan kong niyakap si Alinier. I kiss her hair at bumuntong hininga. I'll make everything to be a good father to Lauren.
One loud cry makes me awake. Nataranta ako kaya napatayo ako kaagad. Alinier is not here dahil may binili kaya naiwan ako sa bahay kasama si Lauren.
Kinabahan ako nang makitang wala ang bata sa crib niya.
"Ang pangit mo kasi! Umiyak tuloy yong bata!" Napakunot ang noo ko sa narinig ko. Sinundan ko ang ingay and then there I saw Lauren's godfathers.
"Anong ginagawa nito rito?"
"Binibisita namin ang bata. Masama ba?" Castro said. Tsk.
Kinuha ko sakanila si Lauren at pinatahan but she keeps on crying.
"She's hungry probably," sabi ko. Castro then handed me an empty milk bottle.
"Kakaubos niya lang niyan," si Gomez ang nagsalita. "Baka natae sir." Ngumiti ako. It can't be.
"Tingnan mo nga Gomez," utos ko. Ngumisi siya saakin.
"Ikaw na sir. Anak mo iyan eh."
I don't have a choice after all. Tumae nga si Lauren kaya pinalitan ko na ng diaper, of course nilinis ko muna siya.
"Lauren!" Tawag ko sa pangalan niya ng bigla siyang umutot. The baby just laugh kasabay nila Gomez like she understand why those guys were laughing.
"Ang cute ni Lauren, mala-anghel, pero pagbuhat mo na parang may dala kang bomba na sasabog kapag ka nahawakan mo ng di tama," I smiled on what Gomez had said. He's right, babies looks so adorable pero kapag ka hawak ko na parang karga-karga ko ang isang malakas na pasabog.
Napapangiti na lamang ako sa mga alaalang iyon. Lauren is my angel, she saves me from drowning in pain.
"Where's your momma?" Tanong ko. She pouted her lips then she pointed above.
"Room." Inosente niyang sagot.
Nakita kong tumayo si Castro and he handed her a bar of chocolate. Tsk. It's not good for her teeth!
"Good morning gentlemen!" Alinier greeted when she entered the dining room.
Kinuha niya saakin si Lauren at umupo siya sa silya at ganoon rin ako. Nagkuha siya ng pagkain at kinuha niya rin ang pagkaing inihanda ko na para lang kay Lauren.
"Magpopropose na raw siya kay Daniella," biglaag sabi Gomez kay Alinier. Tsk. Daldal talaga.
Humalaklak naman si Alinier tila ba tuwang tuwa siya. Tumingin siya saakin at kumikislap sa tuwa ang mga mata niya.
"Finally! Sa simbahan din pala ang bagsak niyo."
Napailing na lamang ako. Alinier always supported me at ganoon din ako sakanya, lalo na kay Lauren. Our situation is kinda mess right now, naiipit ang bata but I know she'll understand me.
"Don't worry about us Henrik, I want you to be happy, so go and marry the woman you love," Alinier said. Hinawakan ko ang kamay niya.
"Thank you, Ali."
Our breakfast went well. Puno ng kamustahan at tawanan. Tuwang-tuwa ang dalawa kay Lauren at kinukulit pa ako na anakan ko na daw si Daniella para may kalaro na si Lauren.
"Baby, I'm home...yes, kahapon lang...I miss you. Can we meet?..sure, I'll be there...I love you, Daniella." Binaba ko na ang tawag matapos.
Huminga ako ng malalim at linanghap ang sariwang hangin. Today is a brandnew day!
A.N
How was it?
- Writer
