Chapter 11
844 Words
Bria Samantha pov
Hindi ko alam kong bakit hindi nag turo si dave! Lunchtime na pero hindi ko pa din sya nakikita. 'Ano ba bria diba nga iiwasan mo sya bakit parang hinahanap mo naman' sermon ko sa aking sarili kong sabagay pabor sa akin yon
Habang nag lalakad papunta sa cafeteria kasama ko sila vera ng biglang nag salita si nica
"Were kaya si poging prof natin?" Curious nyang tanong hindi ko naman alam ang isasagot ko, kaya nanahimik nalang ako
"Kaya nga sayang naman!" Ani vera na mukang disappointed
Ng makarating kami sa cafeteria umupo kami sa pinakadulong bahagi nito, dun ko nakita ang bulto ng isang tao, hindi ako maaaring mag kamali si dave yon tulad ng dati si nica ang nag order, nag lakad kami patungo sa table sa dulo habang papalapit kami, dun ko nakitang may pag kain na nakahain sa table na inuukupa ni dave
Bigla aking napakunot, mukang may kasama sya, base sa pag kain dalawang order kasi kaya alam na haha
Kyahh ani vera na hindi maitago ang kilig,
Naalala ko yung nangyare kanina kaya naman umiwas ako ng makalapit kami sa table, akmang uupo na ako ng bigla syang nag salita! Bale kaharap lang namin kong nasan sya nakaupo
"Sit beside me!" aniya pero hindi ko pinansin malay ko bang ako yun haha mapahiya pa ako ts kaya siguro hindi sya nag turo may ka date tsk, dahil sa isipan kong 'yon napairap ako sa kawalan pero bigla akong nagulat sa kanyang sigaw
"I said honey, sit beside me!" Aniya sa nakakatakot na boses, damn ako ba ang tinutukoy nya
Bumaling ako kay dave at dun ko nalaman na ako nga ang tinutukoy nya, napatingin ako kay vera na parang ng hihingi ng tulong baka sakaling may magawa sya pero ang sama ng tingin nya sa akin kinakabahan man sinunod ko ang gusto nito, nakita ko nalang na ngumiti sya ng malawak bago nag salita
"Good" aniya, nakaupo na ako sa harap nya ngayon habang nakatingin sa paligid
Damn! Ang daming tao, nakakahiya baka narinig nila!
"Eat" aniya hindi ko pa kasi ginagalaw ang pag kain nakatingin ako kay vera na masamang nakatingin sa akin,
Galit ang mga mata nya na parang nag aapoy, what would i do now? Nabigla nalang ako, hindi ko namalayan na nakalapit na si dave sa gawi ko at bumulong na kinatayo ng lahat ng balahibo ko sa batok
"Eat honey, kong ayaw mong ikaw ang kainin ko!" Aniya kaya naman sobra ang hiyang nararamdaman ko, paano kong narinig ng iba yon ano nalang ang sasabihin sa akin? tss, May agam agam man akong nararamdaman sinunod ko ang gusto nito upang hindi na humaba pa. Ng matapos kaming kumain luminga ako sa paligid nakita kong wala na sila vera, fvck! bakit nyo naman ako iniwan dito? Wala ng tao kahit isa kami nalang ang natira
"Kuya aalis na ako!" Aniko ngumiti lang sya bago lumapit sa akin, bumilis nanaman ang t***k ng puso ko sa paraan ng pag ngiti nyang iyon bakit ba nakakahumaling ang ngiting iyon ng makalapit sya sa akin inangat nya ang aking kamay, siguro tinitignan nya kong suot kopa yung ring na regalo nya nung birthday ko
Tulad ng sabi nya hindi ko tinanggal yon, since bagay naman sa kamay ko. Ngumiti sya ng makita ang ring na regalo nya sa aking daliri sabi na eh lalong nanlaki ang mata ko ng may sinuot syang ring ulit sa aking palasingsingan bago nag salita
"This ring is a sign that you are mine, honey," malambing nyang sabi bago hinalikan ang aking kamay na pinag lagyan nya ng ring. Nag salubong ang aking kilay sa kanyang tinuran, naguguluhan man ay nag salita ako
"What do you mean kuya?" Kunot noong tanong ko pero imbis na sagutin ang aking tanong ay bigla nya akong hinalikan,
Nag simula sa noo pababa sa ilong then sa lips ko! Sa pangalawang pag kakataon hinalikan nya akong muli pero sa pag kakataong ito tumagal ng ilang segundo. Gusto ko syang itulak pero ayaw gumalaw ng mga kamay ko. Hinayaan ko syang halikan ako. Hindi ko malaman kong bakit
'Ano ba bria gumawa ka ng paraan para tumigil sya' saway ko sa aking sarili kaya naman inipon ko ang lahat ng pwersa ko at malakas syang tinulak after that, I left!
He kept calling my name, but I didn't waste time turning around! Ayaw kong lumingon kaya mabilis ang pag takbo ko upqng hindi nyaako maabutan habang nag lalakad umiiyak ako, mukang pinag lalaruan yata ako ng isang yon
Habol ko ang hininga ng makarating ako sa room namin, nadatnan ako ni ann sa ganong sitwasyon
"Ooh hulaan ko sinaktan ka nanaman nila vera no?" Aniya pero umiling lang ako hindi ko sa kanya sinabi ang nangyare baka isipin nyang malandi ako
"Eh ano?" Aniya hindi ko nalang sya pinansin! Tulala akong nakaupo ng bigla kong makita sila vera. Saan kaya sila nag punta? Nag salubong ang mga mata namin, ngumiti lang ako sa kanya pero sya isang masamang tingin ang binigay sa akin.
- Writer
