Chapter 15
1445 Words
Bria Samantha pov
Nagising ako ng makaramdam ng gutom, napangiwi ako ng maramdam ang sakit sa aking private part. Nanlaki ang mata ko ng maalala ang nangyare kanina,
"Wahh... anong ka bobohan ang nagawa mo bria" Sermon ko sa aking sarili napapikit ako habang napapangiwi na gugutom na talaga ako I looked at my watch at ganon nalang ang panlalaki ng aking mata ng makitang 3pm na damn halos kalahating araw akong tulog? Anong gagawin ko? nahihiya ako kay kuya huhu
Kahit nahihirapang lumakad nag tungo ako sa bathroom para mag linis ng katawan naalala kong wala nga pala akong damit, hihiram nalang ako kay kuya hindi naman siguro magagalit yon
***
Narrator's POV
Habang naliligo si bria iniisip nya kong ano ang sasabihin ng mom and dad nya pag nalaman ang nangyare sa kanila after she finished taking a shower she went to the walk in closet upang manguha ng damit na kasya sa kanya na papangiwi pa sya dahil lahat ng damit ng kuya nya maluwang sa kanya na animoy naging daster ang dating sa kanya. Nag tataka sya kong bakit wala syang maramdamang prisensya ni dave sa paligid sa isip nya ' baka may pinuntahan' Nag tungo sya sa dinning table para kahit papano mag kalaman ang tyan nya
"Hindi naman siguro magagalit si kuya nagugutom na ako eh" kausap nya sa kanyang sarili
Egg and meatloaf lang ang niluto nya, may nakita syang pan kaya kumuha din sya! Natapos na syang maligo at kumain. Nag taka sya kong bakit wala parin si dave ng mga oras na yon kong kaya't minabuti na nyang lisanin ang condo nito
***
Bria Samantha pov
Pag dating ko sa bahay walang tao kahit isa nag tungo ako sa room ko at doon nahiga, habang nakahiga napapaisip tuloy ako kong anong dapat gawin wala akong maramdamang pag sisisi sa nangyare sa amin ni kuya, siguro ginusto ko din yon, hindi nya naman magagawa sa akin ang ganon kong tututol ako
Itutulog ko nalang to, kakausapin ko nalang sya bukas
***
Tomorrow morning
Pag gising ko, malamang ginawa ko muna ang morning routine ko pag katapos ay pumasok na ako sa university
Habang nag lalakad ako lahat ng tao nakatingin sa akin habang nag bubulungan, hindi ko naman marinig kong ano kaya wala akong idea. Ng makarating na ako sa room nakita ko si nica, na may pag aalala sa kanyang mukha
"Hey bria how are you?" Alalang tanong nya napangiti lang naman ako bago nag salita
"I'm fine! pasensya kana kong bigla akong nawala nung isang araw" natatawang ani ko bigla nya akong niyakap
"Im so sorry!" Aniya hindi ko sya maiintindihan
"For what?" Takang tanong ko mag sasalita pa sana ako ng biglang lumitaw si vera kaya na agaw nya ang attention namin ni nica
"Oh nandito na pala ang babaeng bayaran!" Aniya ng may pangungutyang boses napakunot naman ang noo ko dahil don, ano bang nangyayare? May pinakita sya sa aking picture at video nanlaki ang mata ko ng makita ang babaeng kapareha ko ng gabing iyon ng damit, habang pinag papasapasahan ng ibat ibang lalake, napaiyak ako ng malaman kong pinag samantalahan nila ang babaeng kapareha ko ng gabing yon, ito na siguro yung sinasabi ni dave nasan kaba kuya? huhu
Si nica naman panay ang hagod sa aking likod he's trying to calm me down
"Everything is planned?" Galit kong tanong nakita kong may sumilay na takot sa kanyang mukha pero agad din nawala, ilang ulit syang tumango
"Yes!" Aniya na nag paiyak pa lalo sa akin . Tinuring ko syang kaibigan pero sya pala hindi nya ako tinuring na kaibigan huhu tama si ann dapat pala nakinig ako sa kanya,
"But why? Anong nagawa kong mali para gawin mo sa akin 'to?" Aniko habang hindi mapigilan ang luhang patuloy sa pag patak
"I said, stay away from all men who approach you pero ang kulit mo" aniya sa mataas na boses habang nanginginig napakunot naman ako dahil don, nilayuan ko naman lahat ah
"I did it" ani ko
"Nahh ah nilalandi mo pa rin si steven" aniya na nag pa nginig ng buong kalamnan ko
"Ohh diba tama ako? Haha" aniya na parang baliw
"Minsan lang ako mag ka gusto sa isang lalake! Si dave yun pero lapit ka parin ng lapit sa kanya malandi ka kasi!" Aniya sabay sampal sa mukha ko! Bigla naman pumagitna si nica
"Vera stop!" Galit na ani nica habang masamang nakatingin sa kanyang kaibigan! Ibig sabihin pati ang nangyare sa amin ni dave kagabi planado nya? Napahagulgol ako dahil don, damn you dave kaya pala pag gising ko wala kana sa tabi ko
"Where is dave?" Galit kong tanong
"He left! He's in canada now!" Sabi nyang muli
Ang t*nga ko! ang t*nga t*nga ko, nag padala ako sa kanya kagabi tapos iiwan nya lang pala ako huhu. Hindi ako naniniwala sa sinasabi nya kaya kinuha ko ang cellphone ko para tawagan si step, mabilis lang naman nya itong sinagot
"Hello" aniya
"Where's your brother?" Aniko sinigurado kong hindi nya mahahalatang umiiyak ako
"He's in canada!" Aniya at agad kong pinatay ang tawag
"See?" ani vera sa ng iinis na boses wala akong pakialam sa tingin nila sa akin alam ko namang hindi ako yon, ang masakit yung pag alis nya! Ginamit nya lang ako
"Shame on you bria" ani vera kaya naman napangiti nalang ako ng mapait napapalibutan kami ng mga students, wala na sira na ang image ko! Anong laban ko? Tumakbo ako palayo habang patuloy sa pag iyak hanggang sa hindi ko namalayan nakalayo na pala ako
Nandito ako sa gitna ng tulay
"Damn you kuya! I will let something happen to us but you will leave me!" Sigaw ko nagulat nalang ako ng makita ko si nica hinabol nya pala ako
"Fvck! Bria ang bilis mong tumakbo" aniya sa hingal na boses habang hawak ang dalawang tuhod ng makabawi ay nag salita syang muli
"Wait, totoo ba yung narinig ko? that something happened to you and your brother?" Tanong nya
Hindi ko alam kong mag titiwala ako sa kanya baka kasabwat nya si vera kaya sya sumunod sa akin mukang nabasa nya ang nasa isip ko kaya nag salita syang muli
"Mali ang iniisip mo!" Aniya, kaya sinabi ko lahat sa kanya mag mula ng mapadpad ako sa puder ng mga miller! panay lang ang tango nya sinabi ko din na hindi ako ang taong nasa picture kanina na pinakita ni vera sa akin
"Now I know why your last name is different from them!" Aniya bago ako niyakap
Umiyak lang ako ng umiyak sa balikat nya Hanggang sa maging maayos ang pakiramdam ko ng bigla syang nag salita na nag panginig ng buong kalamnan ko
"Paano kong mabuntis ka?" Tanong nya
Hindi ko alam kong ano ang dapat kong isagot sa tanong nyang iyon
"I do not know" aniko paano nga kong mabuntis ako? napatingin ako sa ibaba ng tulay habang malakas ang rumaragasang agos
"Don't think about suicide!" Seryosong aniya
Natawa naman ako dahil don, bakit ko naman iisipin yon eh ang sarap mabuhay. Sa bawat tao sa mundo karugtong na ang masaktan. Hindi ka tao kong hindi ka masasaktan
"I didn't think about that" aniko sabay tingin sa malayo
"So? What will you do now?" Tanong nya
Sa totoo lang hindi ko alam ang gagawin, ayaw ko din umuwi sa bahay siguradong mag tatanong sila kong bakit hindi ako nakauwi nung nakaraang gabi
"Gusto ko munang lumayo! Sira na rin naman ang image ko sa university, sigurado akong kalat na yon. Kahit alam kong hindi ako ang nasa litratong iyon mahirap pa rin ipaliwanag sa iba" paliwanag ko napatango nalang sya
"Where are you going now?" Tanong nyang muli nag kibit balikat nalang ako. Hindi ko naman kasi alam kong saan nga ako pupunta
"May alam akong lugar na maaari kang manirahan pansamantala" aniya kaya nanlaki ang mata ko
"Really?" Tanong ko napatango lang sya habang nakangiti dahil don napayakap ako sa kanya. Yumakap sya pabalik habang hinahagod ang likod ko
"Im sorry kong wala akong nagawa, kong nalaman ko lang sana ng maaga baka hindi humantong sa ganito, may kutob kasi akong may masamang gagawin si vera tungkol sayo!" Madamdaming sabi nya
"It's okay" yun lang ang lumabas sa bibig ko
"you're really kind" aniya
Napatingin ako sa langit ' ma, pa gabayan nyo po ako' aniko sa aking isip
"Sa ngayon sa bahay kana muna tumuloy" biglang sabi nya kaya naman napatango akong muli ngumiti sya sa akin kaya napangiti din ako pabalik. Nag lakad na kami patungo sa kanila, pero malayo pala kaya sumakay kami sa jeep since naiwan nya yung kotse nya sa university
- Writer
