Ang itim na envelope ay nakalapag sa table, tila isang sumpa na pilit nagnanakaw ng aming kapayapaan. Tiningnan ko si Karius dahil nakapagpasya akong hindi ko hahayaang ang multo ni Sarah ang maghari sa gabing ito.
“Huwag mo munang isipin 'yan,” bulong ko, sabay hila sa kanyang kamay mula sa pagkaka-kuyom. “Karius, hindi ako makatulog. At alam kong ikaw din.”
Tiningnan niya ako, bakas pa rin ang dilim sa kanyang mga mata. “Anong gusto mong gawin?”
“Tumakas tayo,” ngumiti ako, isang ngiting puno ng pilyong balak. “Kahit isang gabi lang, huwag tayong maging Boss at assistant s***h fiancé. Maging Karius at Sebrina lang tayo.”
Hindi kami lumayo. Dinala niya ako sa pinakatuktok ng malawak na hardin ng mansyon, sa isang private gazebo na nakadungaw sa bangin kung saan matatanaw ang kumukutit
