Empire King: Exodus

Prologue “Anong gagawin ko Comrad? He invited me.” Pagaalinlangan niyang tanong sa bodyguard niya habang sakay ang Aston Martin na ibinigay ng boss nito bilang service ‘daw.’ “Anong ‘He invited me’ na tinutukoy niyo po, Lady?” curious na tanong nito. Huminga siya ng malalim at kinalma ang sarili nito. “Sabi niya pupunta daw ako bukas sa bahay niya dahil inimbitahan ako ng mommy niya para mag-dinner.” Iwinawagayway pa niya ang kamay nito habang nag-eexplain sa katabi niyang body guard. Nakafocus naman ito sa pagdridrive patungo sa condo nito. .“Lady, kapag ang lalaki nagimbita sa bahay nila for dinner meaning ipapakilala ka niya sa pamilya niya.” sagot naman nito habang nakatingin pa rin sa daan. “Hindi naman kami, Comrad.” maikling sagot niya nito dahil pagod siya sa ginawa niya maghapon tapos iisipin pa niya ang dinner. “E, bakit ka nga inimbitahan Lady?” napakamot na siya sa ulo dahil naguguluhan siya sa Lady na katabi niya na naprapraning na. “Birthday daw ng mommy niya. So, what now? Bakit kailangan mommy niya mag-imbita sa’kin at hindi siya?” halukipkip nito habang nakatingin sa daan. “Bakit hindi na lang kaya kayo tumanggi Lady para wala ng gumugulo sa utak niyo ngayon?” sarkasmong tugon nito sa Lady. “Bakit ba kasi ikaw ang kausap ko tungkol sa mga bagay na ito? Asan ba ‘yang Anton na’yan?” Napapailing na lang si Comrad dahil sumanib na naman ang pagkabungangera ng kanyang Lady. “Pinauwi niyo na po kanina Lady. Diba nga po pinagluto niyo siya ng kare-kare dahil nga nagcracrave kayo?” Napailing siya sa Lady dahil sa dami ng iniisip nagiging ulyanin na ito. Napansin na lang ni Comrad na hindi nagsalita ang babaeng nasa tabi niya. Habang pinark ang sakay nilang sasakyan napatingin siya sa Lady at napangiti dahil nakanganga itong natutulog. Alam niya ang pagod nito kaya minsan tumatahimik na lang siya kapag sinasapian ng masamang espirito. Tinapik niya ang balikat nito kahit nag-aalinlangan niyang hawakan. Kahit papaano may respeto siya ito kahit ang turing ng Lady niya sa kanila ay mga kaibigan. “Lady, nandito na tayo.” Habang kinakalabit ang baliakt nito ngunit hindi pa rin umiimik. “Lady, I took you a photo and I will show this to the entire Empire. Tulo laway ka pa dito nakakahiya.” Biglang nagising ang Lady nito at hinablot ang hawak nitong cellphone. “Asan ang picture ko rito Comrad!!” galit nito habang hawak ang cellphone at ini-scroll ngunit wala siyang makita ni isa. “Lady wala hindi kita pagdidiskitahan no, may taste ako. Tsaka, mga hayop ang mga ‘yan lady. Tinitignan mo lang ang kalahi mo e.” Agad na binato ang cellphone nito kay Comrad at tumama ito sa noo niya. Napangiwi siya dahil sapul ito at masakit pa. “Kaya walang nagkakagusto sa’yo, sa’yo na yang mga ahas mong hay*p ka tutal uso ang mga ahas ngayon!” natatawa na lang si Comrad dahil sa inasta nito at padabog pa niyang isinara ang pinto na mukhang masisira ang sasakyan sa lakas. Naiinis siya sa bodyguard niya dahil pagod na nga inaasar pa nito. May ilang minuto siyang nakatayo sa labas ng sasakyan dahil hinihintay niya ang bodyguard nitong lumabas at mukhang natatagalan na kaya napagpasyahan nitong katukin ngunit bigla itong lumabas. “Lady, we need to go. Big Boss is waiting for you.” Saad nito. Papasok sila sa ng biglang dumami na ang mga bodyguards nito. They are all like a transporter but they are really such a transporter. Oh diba pati author praning na rin. Nang makapasok sila sa building kita nito ang mga naka civilian na kasamahan ng boss niya. Dumaan lang sila na parang walang nakita. Ng makarating na sila sa mismong floor ng condo nito. Dito na lumuwa ang sampung lalake sa labas ng condo at mukhang hinihintay na siya ng Big Boss. “Welcome Lady. The Boss is waiting for you.” At pinagbuksan nito ang pinto kasunod naman niya si Comrad. Huminga siya ng malalim habang papalapit sa gawi ng Boss niya. Nakaprenteng naka upo ito sa single sofa habang nanunood ng tom and jerry. And she can’t imagine that this big man watching a cartoon wearing an American tuxedo. And literal it makes him hot! A Childish Gentleman. “Sit!” Saad nito at umupo ng maayos at pinatay ang tv sa harap nito. Nakikita niya ang limang pinagkakatiwalaan ng boss niya. At kabilang na doon ang kasama niyang si Comrad na nakatayo sa likod ng big boss niya. Ang isa naman ay nasa hagdanan na nakaupo at kinakalikot ang cellphone nito. Ang isa naman nakatayo sa tabi ni Comrad, ang pang-apat naman kaharap niya ang kasama nitong nakacellphone habang kinakalikot ang laptop at ang ika-lima ay nakatayong nakasandal sa railing ng hagdan habang nagbabasa. “How was your day?” biglang tanong ng boss niya na ikinaluwal ng mata nito. “Wow! So, tinatanong niyo na ho kung kamusta ako? Bago po yun.” Sarkasmo nitong sagot ngunit pinandilatan siya ng boss niya at ngumiti. “Nakakapagod po boss e.” sagot nito agad. Pagkatapos niyang sagutin ang tanong ng boss niya ay biglang tumahimik ang paligid nito. Nakakapanibago. “Kumain ka na po ba boss?” siya na ang bumasag sa katahimikan. “Not yet, How about you?” Napangiti siya dahil concern na ito sakanya. “Hindi pa po boss. Tara ho kain tayo.” Anyaya nito at tumayo patungong kusina at ramdam naman niyang kasunod nito ang boss niya. “Sabi sa’kin ni Anton you are craving kare-kare? Kaya pinauwi mo siya ng maaga para magluto?” paninigurado nito sakanya habang siya naman ay naghahain sa lamesa. “Opo boss. Hindi naman po ako nakakapagluto kasi late na akong umuuwi dito.” Saad nito habang nilalapag ang mga plato nila sa lamesa. “But you know how to cook?” Nakatitig ang boss niya sakanya habang paupo sa harapan nito. “Opo boss. Hindi niyo na maalala yung pancit na niluto ko? Meryenda kaya natin yun sa office.” “Yeah. I remember that.” Sagot nito sakanya habang nilalagyan ng boss niya ang plato nito. Nagulat siya dahil siya mismo ang naglalagay sa plato ng boss niya pero mukhang baliktad na ang sitwasyon. “Diyan ka ba sa harap ko uupo?” nakanganga pa rin siya dahil hindi siya makapaniwala sa nangyayari. “Po?” yun lang ang lumabas sa dila nito dahil namamaligno ata ang boss niya. “Dito ka sa tabi ko. Ayokong kaharap ka dapat katabi kita.” Napamulagat siya sa sinabi nito na hindi makapaniwala. “Okay naman po kapag kumakain tayo. Ganito rin naman yung scene boss.” Tinitigan naman siya ng boss na agad naman itong nag-iwas ng tingin. “Noon yun. Dito ka sa tabi ko, gusto kitang katabing kumain.” Titig na titig pa rin ang boss niya at agad naman siyang sumunod. Magkatabi sila sa napakahabng lamesa na kasya ang 15 na tao. Amoy na amoy niya ang pabango ng boss niya. Kahit hindi na siya kumain maamoy lang niya ang pabango nito busog na. “Eat” agad siyang napatingin dahil sa narinig at doon lang niya na pagtanto na may ulam na ang plato nito at masarap na kumakain ang katabi nitong boss.